Communicatie met impact – hoe krijg je mensen mee?

Je wil de wereld verbeteren. Want zoals het nu gaat, gaat het echt niet goed. Het heeft geen zin heeft om in je eentje op je zeepkist te staan, dat realiseer je je. Je hebt medestanders nodig, mensen zich bij jouw missie aansluiten. Zo veel mogelijk, want laten we wel wezen: less is definitely not more als het gaat om de wereld redden. Het enige wat je nog hoeft te doen is die mensen overhalen.

Helaas, slecht nieuws

Ik begin maar meteen met het slechte nieuws. Gaat niet lukken, dat overhalen. Misschien denk je dat jouw potentiële medestanders nog niet genoeg informatie hebben. Dat ze jouw informatie moeten horen om zo tot een standpunt te komen. Oftewel, jouw standpunt. Maar! Waarschijnlijk heeft men al een mening. En zijn ze het niet met jou eens. Dat is dus wat anders.

Sta je daar met je goede bedoelingen. Hoe pak je het dan aan? Hoe breng je jouw boodschap toch over?

Diffusion of Innovations Curve van Rogers

Eerst moet je weten wat die ander vindt. Waar deze persoon zit in de curve van Rogers. Deze curve wordt ook wel de ‘Diffusion of Innovations’ curve genoemd. Mocht je niet weten wie Mr. Rogers was: Everett Rogers bestudeerde innovaties, hoe deze zich verspreidden in de landbouw. Hij ontdekte dat dat altijd op dezelfde manier gebeurt en hij ontwikkelde een model hiervoor.

Dit model beschrijft de verspreiding van nieuwe ideeën, innovaties, producten of technologieën in een samenleving en classificeert mensen op basis van hun adoptiegedrag. De curve van Rogers bestaat uit 5 segmenten van de bevolking:

  • Innovators (Innovatoren): Innovators zijn de eersten die een nieuwe innovatie omarmen. Ze zijn bereid om risico’s te nemen, hebben veel technische kennis en staan open voor nieuwe ideeën. Innovators vormen over het algemeen een zeer klein percentage van de bevolking.
  • Early Adopters (Vroege Aanvaarders): Early Adopters zijn de mensen die de innovatie snel omarmen, nadat de innovators dat hebben gedaan. Ze hebben invloed op hun sociale groepen en zijn bereid om een nieuw idee te proberen voordat het wijdverbreid is. Early Adopters zijn vaak opinieleiders.
  • Early Majority (Vroege Meerderheid): De Early Majority accepteert de innovatie voordat deze volledig is aangenomen door de meerderheid van de bevolking. Ze wachten meestal tot de initiële problemen zijn opgelost en het nut van de innovatie duidelijk is.
  • Late Majority (Late Meerderheid): De Late Majority adopteert de innovatie pas nadat deze is gevestigd en algemeen aanvaard is. Ze zijn over het algemeen sceptisch en terughoudend, maar passen zich aan wanneer dat nodig is.
  • Laggards (Achterblijvers): Laggards zijn de laatste groep mensen die de innovatie adopteren. Ze zijn vaak erg conservatief en zien verandering als iets negatiefs.

Voorbeelden

Stel, jij leeft veganistisch en je wilt die boodschap graag verkondigen. Om het lijden van miljarden dieren te voorkomen. In dit geval ben jij een innovator. Jij loopt op de troepen vooruit. Voor jou is het heel logisch om te stoppen met het eten en dragen van dierlijke producten. Maar die andere groepen zijn daar nog niet aan toe. Dat zal tijd en energie vergen. Jij zult dus op meerdere vlakken je verhaal moeten vertellen.

Omdat iedere groep anders is, zul je iedere groep anders moeten benaderen. De late meerderheid is gevoelig voor sociale ‘cues’. Zij zullen pas overgaan als de buren het ook doen. Ze willen niet buiten de sociale boot vallen. Kijk naar de zonnepanelen en elektrische auto’s. Hoeveel van jouw buren zijn al om? Vroeger hadden we het over onze nieuwe keuken op verjaardagsfeestjes, nu zijn de warmtepompen en het dubbel glas de gespreksonderwerpen.

Iemand nog een burger?

Dus: leggen de buren vegan burgers op de bbq tijdens het jaarlijkse straatfeest? De innovator zal ze hebben ingekocht. De early adopters zullen gezellig meebabbelen over de diverse ‘brands’ die ze geprobeerd hebben en welke ze het lekkerst vinden. De vroege meerderheid heeft ook al een zo’n ‘ding’ geprobeerd en ja, het viel best mee. De late meerderheid zal zo’n burger die dag ook wel proberen. En waarschijnlijk tot de ontdekking komen dat zo’n burger reuze meevalt. Zeker met een lading saus eroverheen. De laggard? Die klaagt waarschijnlijk over de gevaren van te lang gebakken burgers en maakt nog een bak huzarensalade open.

Nog even over de laggards

Er wordt wel gezegd dat je geen aandacht moet schenken aan de achterblijvers. Dit zijn de mensen die altijd overal nee tegen zullen zeggen. En tot op zekere hoogte klopt dat ook. Je kunt zeggen dat je jouw energie daarom beter kunt besteden, bijvoorbeeld aan de vroege en late meerderheid. Maar wat als je ook de achterblijvers zou kunnen betrekken? Op een manier die geen energie kost?

We leven in zulke polariserende tijden. Hoe waardevol zou het zijn om een positieve bijdrage te leveren? Voor de duidelijkheid: zorgen dat de polarisatie minder wordt. Want dat kan.

Hoe doe je dat, de ander in z’n waarde laten?

Eerst even hoe je het niet doet:

  • Jij moet…
  • Je doet het verkeerd.
  • Wat stom.

Kortom: een ander iets willen opleggen werkt niet. Ga jezelf maar na. Als jouw buurman komt klagen over het onkruid in je tuin, ren je dan meteen naar buiten met je knipschaar en je tuinhandschoenen? Ik kan je vertellen dat ik dan nog een koffie pak en me op de bank parkeer. Misschien morgen. Of overmorgen. 😉 We houden er niet van, als iemand zegt wat we moeten doen.

Hoe doe je het dan wel?

Allereerst: blijf bij jezelf. Probeer die ander niet te overtuigen. Dat hebben we al gezien, dat werkt niet. Maar: jouw verhalen, jouw mening en jouw gevoelens zijn valide. Even valide als die van iemand die de klimaatcrisis en energiebesparing totaal niet belangrijk vindt. Deel jouw ervaringen dus. Vertel waarom jij het zo belangrijk vindt. Als het niet te kwetsbaar voelt: deel je eigen verhaal.

Beschikbaarheid van anticonceptie

Zo heb ik een oud-collega die zich sterk maakt voor de beschikbaarheid van anticonceptie. Zij zag in haar familie hoe belangrijk het is voor vrouwen dat zij kunnen bepalen of zij moeder willen worden en wanneer. Haar oma kwam uit een groot gezin en ging alleen naar de basisschool. Oma kreeg 9 kinderen.

Een van haar kinderen kreeg slechts 2 kinderen, van wie er 1 naar de universiteit ging. Zelf kunnen kiezen heeft grote gevolgen voor de ontwikkeling van de vrouw, haar gezin en haar gemeenschap. Enorm belangrijk dus en voor mijn oud-collega makkelijk om over te praten. Want ze weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het is.

Stel vragen. Wat vindt die ander? Wat is hun ervaring met het onderwerp? Zie je kronkels, tegenstellingen in de gedachtegang? Die kun je prima benoemen. Als je even in gesprek bent.

De vervelende wandelaar

Een tijd geleden kwam ik tijdens een wandeling iemand tegen met zijn hond. Hij vertelde trots dat de viervoeter alleen het beste van het beste kreeg. Mocht wat kosten, hoor. Dierenarts, vaccinatie, voer. Maar goed: je neemt een dier, dus daar zorg je dan ook goed voor. Toen ik hem vroeg naar het verschil tussen zijn hond en de dieren in de bio-industrie, kwam er: ‘Oh ja.’

We hadden het over allerlei groene politieke partijen, zijn elektrische auto en de duurzame meubels die hij onlangs aangeschaft had. Zodat zijn dochter er ook nog van kon genieten. Onderweg kwamen we nog een bekende van hem tegen en met hem vervolgden we ons gesprek. En ook hij was het met ons eens dat het niet houdbaar is wat we aan het doen zijn. En dat we de boel dus moeten aanpakken.

Eerlijk: in het begin vond ik de wandelaar bar vervelend. Vervuld van z’n eigen gelijk. Maar gaandeweg ontdekten we steeds meer gelijkenissen. En aan het einde van de wandeling vonden we elkaar best okay.

Overhalen werkt niet, maar wederzijds respect wel

Stel jezelf open voor de ander. Ja, jij hebt gelijk. Maar de ander ook. Althans, in jullie eigen optiek. Toon interesse, stel vragen. Het zou zomaar kunnen dat je nog een hoop leert. Over de ander. De standpunten. En over je eigen standpunten. Want hoe zwart-wit zijn die?

Hoe kun jij in je werk meer doen met duurzaamheid? En hoe kun je de impact die je nu al hebt met je werk, laten zien aan je omgeving? Dat is waar ik je bij help. Door bijvoorbeeld jouw goede initiatieven te vertalen naar mooie teksten en aanwezigheid in de wereld.

Meer weten? Neem contact met me op.

Dit artikel verscheen eerder bij Frankwatching.

Saving Private Ryan en de Franse slag

Ik was er even niet. Ik sloot een mooie opdracht af en dat was het perfecte moment om op vakantie te gaan. Naar Normandië! We verbleven in Colleville-sur-Mer, oftewel Omaha Beach. Zomaar zonder het zo te plannen vierden we Bevrijdingsdag in Normandië. Best bijzonder.

Bevrijdingsdag in Normandie

Wat is Normandië een prachtig stukje Frankrijk! En wat een geschiedenis. We bezochten alle 5 de stranden waar onze bevrijders landden op D-Day: Omaha Beach, Gold, Juno, Sword en Utah Beach. En natuurlijk de Amerikaanse begraafplaats. Zo indrukwekkend.

Honderdduizenden bommen en granaten

Zoveel monumenten, herdenkingstekens en getallen. Ik werd gebombardeerd met aantallen en nummers. Doden, gewonden, tanks, artillerie die gebruikt was. Ongelooflijk, niet te bevatten. Zoveel mensenlevens die er verloren zijn. Brok in mijn keel.

Maar wat me het meeste raakte: de verhalen. Zoals het verhaal van die ene vrouw die op de Amerikaanse begraafplaats ligt. Er liggen maar een paar burgers op deze begraafplaats, zij is er een van. Ze kwam om tijdens een Rode Kruis missie.

En de 3 broers waar de film ‘Saving Private Ryan’ op gebaseerd is. Je zult het maar thuis krijgen, 3 zoons gevallen in de oorlog. En dan ook nog eens zo ver weg. Weer een brok in mijn keel.

De kracht van storytelling

Dat doet storytelling. Alle monumenten en herdenkingstekens waren enorm indrukwekkend, maar wat de meeste indruk op mij maakte, waren toch de verhalen. De verhalen van de mensen die de halve wereld over reisden om Europa te bevrijden en die in veel gevallen niet meer thuiskwamen. Bij deze quote van een vader hield ik het maar met moeite droog:


“Spiritually, we feel that he is as close to us buried in France as if he was buried here. We are consoled to some extent in knowing he is buried in the soil he flew over and helped to win back.”

We vertellen elkaar al sinds het begin der tijden verhalen. Dat doen we niet voor niets, zo onthouden we informatie. Eerst mondeling, bij het haardvuur, toen op papier en nu op social media. Zonder storytelling waren klassiekers als de Illias en de Odysee, maar ook Roodkapje voor altijd verloren gegaan.

Storytelling werkt perfect om een boodschap over te brengen. Zoals in Normandië: dit nooit meer.

Wat ik leerde van onze verhuurder

We hadden best een bijzondere verhuurder. Hij was heus heel aardig en reageerde ook snel op onze klachten. Die we keurig als vragen verpakten. We werden alleen niet geholpen. Wijze les: als je geen zin hebt in een lange-termijnrelatie met je klant, steek er dan vooral geen energie in.

Zo hadden we geen internetverbinding. We mochten de wifi van de buren gebruiken, maar die werkte alleen als we onze telefoon buiten het raam hielden of als we in de tuin stonden. Dat moet een leuk beeld zijn geweest voor onze buren. 😉

Het keukengerei kwam waarschijnlijk uit de erfenis van een oud omaatje of een hele foute kringloop. Een washandje voor 2 personen voor een hele week voelde ook wat karig. Kortom: het was het allemaal net niet. Wat we dan wel weer hadden: een lekkage. Wel weer consequent: ook die werd niet verholpen.

Was dit onze ergste vakantie ever?

Erg? Welnee! We hadden een geweldige vakantie. Gaan we ooit nog terug? Nee. Want nu hebben we Omaha Beach wel gezien. Je gaat daarnaartoe om de historie, niet om de sights in Colleville-sur-Mer. Want die zijn er niet.

Dus ik snap de verhuurder wel. Hij had onze huur geïnd, hij reageerde snel genoeg om een okay review te krijgen op AirBnB. Maar waarom verder investeren in mensen die nooit meer terugkomen?

Wil jij wel waar voor je geld?

Wil je wel een duurzame relatie opbouwen met je tekstschrijver en communicatiespecialist? En waar voor je geld krijgen? Stuur mij dan een bericht. Want naar mijn bescheiden mening komt zo’n langdurige relatie jouw uiteindelijke doel ten goede: meer impact maken.

Thanksgiving, Thanksvegan, Black & Green Friday

We hadden het er maar druk mee, de afgelopen tijd: Thanksgiving, Thanksvegan, Black Friday, Green Friday. Het was nogal wat om allemaal bij te houden op social media. Alle voors en tegens werden breed uitgemeten.

Uitspreken waar je dankbaar voor bent, een prachtig gegeven. Toch zijn er, zeker in de US, steeds meer mensen die het allemaal maar niets vinden. En dat snap ik wel.

Want mooi natuurlijk, dat de pelgrims destijds aangaven waarvoor ze dankbaar waren. Zoals de 126 paar schoenen die ze meegenomen hadden.*

Minder mooi is dat ze in de jaren daarna de oorspronkelijke Amerikaanse bewoners vrijwel allemaal over de kling joegen. En dat ze, toen ze die klus geklaard hadden en gratis personeel nodig hadden, dat uit Afrika haalden. U weet wel, met die slavenboten waar onze voorvaders ook een en ander mee te maken hadden.

Waarom zou je vieren dat je voorouders vreselijk zijn behandeld? En laten we wel wezen, voor de nazaten van deze Amerikanen is de tweeklassemaatschappij in de US nog steeds niet zo’n feest.

Hetzelfde geldt voor al die dieren die ieder jaar hun leven verliezen met Thanksgiving. Even voor het idee: ieder jaar belanden maar liefst 45 miljoen kalkoenen in de oven. En op het bord van al die dankbare mensen.

Het voelt allemaal wat ironisch. Of hypocriet. Je volproppen met dieren die een armzalig leven hebben gehad, zeggen hoe dankbaar je bent en de volgende dag naar de winkel rennen om allerlei goede deals te scoren voor spullen die je niet nodig hebt. Waar je minimaal tot aan de volgende Thanksgiving over doet om de boel af te betalen.

Dus wat nu?

We leven op het moment in ongemakkelijke, schurende tijden. Mensen geven aan waar ze ontevreden over zijn, wat anders moet. En dat is goed. Lastig, pijnlijk, vervelend. Ongezellig. Maar wel nodig.

Wat kun je doen als je het eigenlijk allemaal wel prima vindt? Als je best comfortabel op de bank zit, in je doorzonwoning met driedubbelglas en zonnepanelen?

Dan kun je je nog steeds verdiepen in de transities waar we nu met ons allen in bevinden. Verdiepen in de ander. Kijken wat je kunt betekenen. En bovendien: dit gaat ons allemaal aan. Dit is niet van de buurman, de bakker of de pakketbezorger. Maar van ons, de hele maatschappij.

Ga lezen. Zoals het interview van het FD met Zoë Papaikonomou en Kauthar Bouchallikht:

https://fd.nl/samenleving/1457975/de-ongezellige-kant-van-inclusie-en-diversiteit-op-de-werkvloer-iwk2caIGMpTo

En de column van Eva Meijer: https://www.nrc.nl/nieuws/2022/11/22/waar-we-het-over-hebben-als-we-praten-over-veganisme-a4148976

Niet gezellig, wel noodzakelijk. En stoppen met zeuren. Nu gewoon aan de bak.

** Waargebeurd verhaal. De pelgrims hadden zich niet zo goed voorbereid op hun reis naar het westen. Zo hadden ze dus honderden schoenen en laarzen bij zich, maar niets om het land te bewerken. Best een wonder dat ze het overleefd hebben.

Beschikbaarheid Woorden per Kilo in 2023

Mooi nieuws! In 2023 heb ik meer ruimte voor nieuwe opdrachten.

Je kunt bij mij terecht voor projecten op het gebied van communicatie en storytelling. Ik werk met duurzame en dierzame organisaties en bedrijven.

Meer weten over mij en mijn werk? Kijk even rond op mijn website of op LinkedIn, daar ben ik ook regelmatig te vinden.

Koffie drinken? Stuur een bericht. Dat kan via mijn contactpagina of naar mirjam@mirjamvanelst.com.

Mijn foto is trouwens gemaakt door Michiel Heijmans, waarvoor dank!

Duurzaam en dierzaam ondernemen

Mirjam van Elst – duurzame & dierzame communicatie

Een tijd geleden deelde ik op LinkedIn hoe ik mijn bedrijf zo duurzaam en dierzaam mogelijk run. Want als ik roep dat ik duurzame ondernemers en organisaties help met mijn diensten, dan moet ik natuurlijk ook duurzaam ondernemen. Walk the talk, zeg maar.

Op die post ontving ik mooie aanraders en toevoegingen. En die deel ik graag met jullie. Komen ze!

* De app Too good to go gebruiken om zo voedselverspilling tegen te gaan. Over deze app schreef ik al een blog, dat vind je hier: https://mirjamvanelst.com/too-good-to-go-lets-try/
* Ook je badkamer kun je verduurzamen, zo kun je een shampooblok gebruiken en een mineralenstick als deodorant.
* Toe aan een nieuwe laptop en telefoon? Koop die dan refurbished en in het geval van je telefoon: koop een Fairphone.
* Leg zonnepanelen op je dak, plaats een regenton en vang regenwater op.
* Verminder je dataverbruik, gooi mails, apps en foto’s weg.
* Koop goede kleding, geen fast fashion.
* Neem kippen, zodat je nooit meer eten hoeft weg te gooien.

Toffe tips! Mijn telefoon en mijn laptop staan allebei op de nominatie om dit jaar vervangen te worden, dus daar ga ik zeker mee aan de slag. En dat dataverbruik… Dat is ook echt wel een dingetje. Of zeg maar gerust: ding. Punt van aandacht dus.

Heb je aan- of toevoegingen? Laat ze hieronder achter. Neem dan contact met mij op via mirjam@mirjamvanelst.com

STORYTELLING – HET INZICHT

Op een witte tafel ligt een stapel van 5 boeken. Op het bovenste boek staat een groen/witte mok van Uitgeverij Penguin. Naast de stapel staat een pannenkoekenplant, 4 bladeren ervan zijn zichtbaar.

Het einde van onze Storytelling-reis! We hebben het over de held gehad, de hobbel in de weg en de manieren waarop je tot een oplossing bent gekomen. Als het goed is, heb je nu iets geleerd. Of, om het in sprookjestermen te houden, ben jij, held in je eigen verhaal, wijzer dan toen je van huis vertrok. Op je queeste.

Pot met goud

Want dat levert zo’n reis je ook op. Niet alleen die fantastische huwelijkspartner of die pot met goud aan het einde van de regenboog. Je hebt draken verslagen, je hebt je door een doolhof geworsteld en daar heb je iets van opgestoken. Dat kan niet anders. Je kent jezelf en de wereld nu beter. Misschien is dat nog wel waardevoller dan de schat waarvoor je op pad ging.

Misschien, of zeer waarschijnlijk, ben je wel veranderd. Ben je, net zoals Nils Holgersson van Selma Lagerlöf, een beter persoon geworden. Empatischer. Sta je meer open voor nieuwe ervaringen. Misschien durf je meer of ben je slimmer geworden. In ieder geval ben je rijker geworden in ervaringen. En hoe geweldig is dat?

Groei

Reisverhalen zoals ‘Het Zoutpad’ van Raynor Winn en Cheryl Strayed’s ‘Wild’ zijn mooie voorbeelden van dit soort ervaringen, deze groei. Net als kinderboeken als ‘De Brief voor de Koning’ van Tonke Dragt en ik noemde hem al, Nils Holgersson. Hoewel dat laatste boek eigenlijk een boek over de geschiedenis van Zweden is. Verpakt in een spannend jasje over een stout jongetje. 😊

Dit zijn natuurlijk grote verhalen. Maar ook die zijn begonnen met de eerste stap. De eerste stap van de held. Op pad. Of het nu een groot of een klein verhaal is, wij willen ook jouw verhaal horen. Dus vertel het. Vertel over de aanleiding van jouw reis, het moment dat je wakker werd geschud. Vertel over je belevenissen, wat er goed ging en wat er mis ging. Hoe je over je hobbel heen kwam. En wat je hobbel inhield.

Meeleven

Niets menselijks is ons namelijk vreemd. Dagelijks gaan er zoveel dingen mis. Iets banaals misschien, zoals de kat die in de gang heeft gekotst waar je dan weer in gaat staan terwijl je haast had. Dan is het fijn om te merken dat dat niet alleen bij ons gebeurt, maar ook bij jou. Dat jij geen perfect leven hebt. En als je een groot probleem moet tackelen, dan leven we met je mee. Want wij houden van een underdog. Wij moedigen je graag aan. En wij willen graag weten wat het je opgeleverd heeft. Welke prijs er op je stond te wachten aan het einde van je queeste. Welke levenslessen je opgedaan hebt. Misschien leren we er zelf ook nog wel iets van. Ook niet verkeerd         .

Kortom: deel je verhalen. Laat zien wie je bent, wat je doet en vooral: hoe je dat doet. Wij willen het allemaal weten. Echt waar.

Vond je dit een tof blog? En zou je dat zelf ook willen, op je eigen website? Of LinkedIn bijvoorbeeld? Neem contact met me op, ik kan je helpen. Ik kan je teksten voor je schrijven, jouw teksten redigeren en ik kan je tips geven. Om zelf beter te gaan schrijven. En we kunnen brainstormen. Over blog ideeën voor jouw site bijvoorbeeld. Stuur een bericht naar mirjam@mirjamvanelst.com of bel me op 06-24479384. Ik hoor graag van je.

STORYTELLING – DE OPLOSSING

Op een witte ondergrond ligt een opengeslagen boek. Op de linkerpagina staat een tekening van 4 mensen. De blanke jongen aan de linkerkant lijkt een verhaal te vertellen, er hangt een wolk boven zijn hoofd waarin hij afgebeeld staat. Hij kust een boon. De 3 mensen aan de rechterkant luisteren naar zijn verhaal. Het meisje en de vrouw kijken naar hem, de man kijkt naar beneden. Op de rechterpagina staat tekst. Boven het boek staat een mok met koffie.

Ja, we gaan het over de oplossing van het probleem hebben! Je weet wel, fase 3 van het verhaal. Afgelopen weken vertelde ik al over de held en de hobbel die in de weg. Het begin van het avontuur, zeg maar. Die posts vind je hier en hier. Nu dus: de oplossing.

  1. De held.
  2. De hobbel in de weg, een probleem.
  3. De oplossing voor het probleem.
  4. Groei.

Er zijn natuurlijk heel veel manier om een probleem op te lossen. Vindingrijkheid, brute kracht, hulp van anderen, het kan allemaal. Om Stach maar weer te noemen, de behoorlijk brutale en onafhankelijke held van Jan Terlouw, met zijn te lange haren; hij maakt meerdere keren gebruik van zijn scherpe intellect. Aan het einde van het boek, bij het allerlaatste probleem dat hij moet oplossen, roept hij de hulp van de burgemeesters in die hij eerder hielp.

Bonenstaak

Jaap, uit ‘Jaap en de bonenstaak’, is niet zo heel erg snugger. Hij ruilt de koe van de familie voor een paar zaadjes. En dat terwijl hij de koe had moeten verkopen op de markt. Wonder boven wonder komen de zaadjes uit en groeien tot aan de hemel. Daar komt bij in het rijk van een reus. Nou ja, je kent het sprookjes. Jaap steelt de kip met de gouden eieren en de magische harp. De reus komt hem achterna, maar Jaap hakt de bonenstaak om. De reus stort ter aarde. Einde van de reus en Jaap en zijn moeder leven ‘happily ever after’.

Prinses Flora

In het sprookje ‘Prinses Flora’ van Janneke Schotveld vindt een prins de verdwenen prinses Flora terug. Geweldige verhalen trouwens, helemaal van nu. Ik ga niet verklappen hoe hij dat precies deed, want ik vind dat iedereen de bundel van Schotveld moet lezen, maar ik kan wel vertellen dat er flink wat doorzettingsvermogen bij kwam kijken.

Jouw oplossing

Dus in dit deel van jouw verhaal vertel hoe je jouw tijger getemd hebt, wat je gedaan hebt om die draak een kopje kleiner te maken of hoe je dat raadsel opgelost hebt. Ik kan me zo voorstellen dat dat niet zonder slag of stoot is gegaan. Niemands leven gaat tenslotte over rozen. Dat van mij niet en ik ga ervanuit dat jij ook wel wat meegemaakt hebt op je pad als ondernemer.

Authenticiteit

Vertel daarover! Want anders word ik alleen maar jaloers en dan koop ik niets van je. Of ik geloof je niet, nog erger. Dan ga ik naar iemand anders wiens verhaal ik wel geloof. Want dat is ook nog een dingetje, authenticiteit. Je moet wel echt zijn. Of in ieder geval, zo overkomen.

Lekker geschreven he, dit blog? Dank je! Wil je dat ook en lukt het niet? Bel me 06-24479384 of stuur me een bericht. Ik kan je helpen. Ik kan jouw teksten voor je schrijven of ik kan je trainen, zodat je aantrekkelijker en beter schrijft. Vind ik leuk.

Storytelling – de hobbel in de weg

Op een witte achtergrond ligt een vergeeld boek, opengeslagen. Op de linkerpagina staat een pentekening van een draak 7 hoofden. Op de rechterpagina staat tekst. Boven het boek staat een mok muntthee.

Vorige week had ik het toch over rafelrandjes in storytelling? Ik dacht, laat ik je ook wat meer vertellen over de andere onderdelen van een verhaal. Om je geheugen wat op te frissen, dit zijn de elementen die een verhaal moet bevatten:

  1. Een held.
  2. Een hobbel in de weg, een probleem.
  3. De oplossing voor het probleem.
  4. Groei.

Deze keer wil ik het hebben over de hobbel in de weg. Stach uit Koning van Katoren had er maar liefst zeven, geweldig boek trouwens, van Jan Terlouw. Waaronder een draak en een tovenaar, maar ook luchtvervuiling. Duurzaamheid, anyone?

Het probleem

Dat probleem kan natuurlijk van alles zijn. Zoals in Pjotr, ook van Jan Terlouw, kan het probleem ook een systeem zijn. De overheid, armoede, analfabetisme. En als we het dan weer over die draak hebben; is het iemand opgevallen dat die draak iets bewaakt? Ja, natuurlijk! Een schat! Of een knappe prinses. Zoiets. Ook interessant om te bedenken, wie denkt die ridder of die prins wel niet dat hij is? Waarom meent hij recht te hebben op die schat? Side step, maar wel interessant om over na te denken.

Een geschenk

Zo’n probleem is natuurlijk ook een geschenk. Want anders was die held nooit op pad gegaan. Dan was hij lekker lui voor de open haard blijven hangen. Rustig aan. Want als thuis alles prima de luxe was, waarom moet je dan weg? Er moet dus iets ontbreken. En dat avontuur, dat de held aangaat, dat moet wel aantrekkelijk zijn. Want nogmaals, als je helemaal gelukkig bent, dan is er geen behoefte aan verandering.

De Held

En dat is goed om in gedachten te houden als je jouw verhaal gaat vertellen. Of dat van jouw klant. Want jullie zijn de held in het verhaal. En zoals ik vorige keer al schreef, je hoeft niet perfect te zijn. Alsjeblieft niet zeg. Want als jij het bent, dan moet ik het ook kunnen zijn. En dat is mij nog niet gelukt. Dus koester je imperfecties, dan doe ik dat ook. En dan wil ik jou benaderen voor die ene klus.

Kwetsbaarheid

Stel je kwetsbaar op. Want die hobbel? Super als je eroverheen komt! Vind ik tof. Vertel me vooral hoe je dat gedaan hebt. Want dat wil ik weten. Wat jouw proces was. Of nog steeds is. Want als je er nog steeds mee bezig bent, vind ik dat ook interessant. Of als je al weet dat iets niet werkt, maar dat je nu met een andere oplossing bezig bent. Ook tof.

Ga ik de volgende keer meer over vertellen. Want zoals je gezien hebt, is de volgende stap de oplossing van het probleem. Stay tuned, folks!

Trouwens! Iemand interesse in een kop muntthee? In plaats van koffie? Ik spreek graag af om een keer te sparren of mee te denken. Je kunt me bereiken op mirjam@mirjamvanelst.com of op 06-24479384. Tot snel!

storytelling – de held

“Als er iets gerafeld is, is er meer raakvlak.” Mooie uitspraak, he? Hij is helaas niet van mij. Een mede-ondernemer sprak deze rake woorden laatst na een presentatie die ik gaf over storytelling.

We hadden het over de elementen die een verhaal moet bevatten:

  1. De held.
  2. De hobbel in de weg, een probleem.
  3. De oplossing voor het probleem.
  4. Groei.

Die held, vaak denken we dan aan een prins (of een prinses, natuurlijk), een ridder, iemand die sterk, moedig en krachtig is. Iemand die anderen redt, een steun en toeverlaat is en alleen maar het juiste doet. Maar klopt dat wel? En is dit niet een beetje saai?

De held vs de schurk

Om met dat laatste te beginnen: dat is hartstikke saai! Vlak en eendimensionaal. Het is niet voor niets dat acteurs veel liever de schurk uit het verhaal spelen. Zo’n held, die doet altijd hetzelfde. Die is alleen maar goed. Terwijl de ‘bad guy’ iedere keer weer nieuwe ideeën heeft om zijn of haar zin te krijgen. Die toont initiatief, is creatief, terwijl de held daarop reageert. Een schurk bestaat uit meerdere lagen en meerdere dimensies. Net als wij.

Herkenning

Want laten we eerlijk zijn, wij zijn ook niet altijd op ons best. We hebben natuurlijk onze goede momenten, maar we komen wel eens te laat, vertellen wel eens een leugentje om bestwil of we hebben geen zin om de vuilniszak aan de straat te zetten. Natuurlijk zijn we dat niet vergeten, we hoopten gewoon dat die ander het niet in de gaten had.

Met een perfecte held kunnen we ons maar moeilijk identificeren. En dat is wel de bedoeling met storytelling. We willen de held begrijpen. Voelen dat we ergens hetzelfde zijn. Of in ieder geval hetzelfde hebben gemaakt. Als hij of zij die hobbel kan nemen, die draak kan verslaan, dat gecompliceerde probleem oplossen, dan kunnen wij dat ook. Ook al heeft die held zweetvoeten, een ochtendhumeur en heeft hij de wc-bril weer niet naar beneden gedaan. De mensheid heeft hij toch maar mooi gered. Dan is er voor ons ook nog hoop.  

Hulp inroepen

En kunnen wij dat niet? Dan kunnen wij de held wel om hulp vragen. Want misschien hebben wij geen akelige heksen in onze omgeving, maar hebben we wel iemand nodig die onze keuken verbouwt. Die ons naar betere resultaten coacht. Of die geweldige teksten voor je schrijft. Voor dat laatste weet je natuurlijk wie je kunt inschakelen. 😉 Bel me of mail me, dan pak ik mijn zwaard en kom ik je helpen.

Op je gezicht

Vandaar dat je, als je met storytelling aan de slag gaat, best mag aangeven dat je niet alle wijsheid in pacht hebt. Dat je wel eens fouten maakt. Dat je je vergist. Want het gaat om die reis. De reis die de held meemaakt. Dat eind, dat ‘happily ever after’, dat kennen we wel. Dat is natuurlijk heel fijn, maar die reis, die is pas echt interessant. Al die keren dat je op de plaat bent gegaan en toch weer bent opgestaan. Waarover meer in een volgend blog.

Rafelrandje

Oh ja, en die uitspraak? Die ging over het rafelrandje dat aan de held moet zitten. Want wil zich nu identificeren met een saai en vlak personage? Ik bedoel maar.

Wil je meer weten over Storytelling en hoe je dit binnen jouw organisatie kunt inzetten? Stuur me een bericht en ik kom zo snel mogelijk bij je terug. Bellen kan ook: 06-24479384. Tot snel!