Meet our Chief Relaxation Officer

Hallo mensen, ik wil jullie graag voorstellen aan Josje. Josje is de Chief Relaxation Officer van Woorden per Kilo. Ze is de goede zaak enorm toegewijd, want, hoewel ze full-time werkt, werkt ze ook regelmatig over. Meestal op de bank. 😉

Alweer ruim 2 jaar geleden heb ik haar aangenomen en dat vieren we iedere dag! Josje en ik hebben elkaar via Verhuisdieren.nl leren kennen.


Verhuisdieren ‘matcht’ mensen die hun huisdier willen herplaatsen met gegadigden. Zolang er nog geen match gevonden is, kan het dier thuis blijven wonen en dat is natuurlijk heel erg prettig.

Wat ik ook fijn vond, is dat ik Josje’s vorige familie kende en dat ik hen nog vragen kon stellen over haar, toen ze al bij mij woonde.

Of ze bang was voor vuurwerk, wat die rare bult op haar buik was (liesbreuk, niks aan de hand) en hoe ze haar koffie drinkt. Grapje natuurlijk, Josje is meer van de kruidenthee. 😉

Josje’s familie ging meer werken en had daardoor minder tijd voor haar. En ze waren verhuisd naar het centrum, waar Josje meerdere keren de benen had genomen. Madam kennende, om te horeca te gaan checken. En zo kwam ze bij mij.

Kortom: aanrader hoor, als je ook een vacature hebt voor een Chief Relaxation Officer!

Recensie – Clean Mind, Clean Body

Tara Stiles biedt je met ‘Clean mind, clean body’ een schoon lichaam en een heldere geest met een thuis-detox van 28 dagen. Tara deelt haar vierweekse detox-methode, omdat ze begrijpt dat mensen op zoek zijn naar een betere manier om alles voor elkaar te krijgen. Dit is geen gewone detox van het lichaam, het is óók een reiniging van geest en ziel. In 28 dagen veranderen dagelijkse routines en gewoontes. Deze praktische detox is niet moeilijk en kan door iedereen thuis worden gedaan. Zie het als mentale en fysieke selfcare.

Altijd leuk, een challenge. Zeker een waarbij je een clean mind en een clean body krijgt, wie wil dat nou niet? En dat in een luttele 28 dagen, sign me up! Eerlijk: ik had het een beetje druk met andere challenges en huiswerk en mijn werk enzo. Daardoor heeft Tara wat minder aandacht gekregen dan ze verdient. Ik heb het boek dus gelezen, maar ik heb niet meegedaan aan de challenge. Maar! Zodra ik het minder druk krijg, dan ga ik zeker met Tara aan de slag.

Clean House

Want de challenge is lekker laagdrempelig en daardoor heel toegankelijk. Tara begint met het opruimen van je huis. Vind ik altijd fijn. Daar zal ik ook nooit klaar mee zijn, waarschijnlijk, maar ondanks dat ik dus niet meedeed aan de challenge ben ik hier wel min of meer mee aan de slag gegaan en dat voelde ouderwets goed. Altijd lekker, om minder zooi in je huis en dus in je hoofd te hebben.

Clean Mind

De meditatie-oefeningen vond ik ook heel prettig. Heb ik ook een dag of 3 gedaan. Ai… Best lastig, om dingen vol te houden die goed voor je zijn. Bijzonder, hoe dat werkt. Toch ook weer mee aan de slag, dus. Het aloude dankbaarheidsboekje, dankzij mevrouw Stiles ook weer uit de kast gehaald. Stof er afgeblazen en toch ook wel weer voor 2 dagen alles opgeschreven waar ik dankbaar voor ben. En ook hiervoor geldt: hartstikke fijn om te doen. Waarom dat toch zo lastig is om vol te houden, dat legt Mrs. Stiles niet uit, dat vind ik wel jammer.

Helaas

Bij mij heeft de challenge dus niet helemaal gewerkt. Maar dat ligt zeker niet alleen aan haar. Ik heb het nu gewoon te druk. Het boek is prettig geschreven, de oefeningen zijn heel goed te doen, er staan ook nog eens recepten in die me ook ontzettend lekker lijken. Het is een prima boek als je niet net een bedrijf opgestart hebt. Tara gaat dus in mijn ‘nog te lezen’ kast, want ze verdient beslist een eerlijke tweede kans. Tot de volgende keer Tara!

November Geefmaand – een terugblik

Het is december, de Sint zit alweer lekker in het warme Spanje en ik blik nog even terug op november. Wat was het weer een fijne maand! Verbaasd dat ik zo’n fan ben van zo’n donkere en koude maand? Waarin niks te beleven is? Iedereen die hetzelfde voelt bij november raad ik van harte aan om volgend jaar mee te doen aan de November Geefmaand. Warmte gegarandeerd.

Nog even snel voor degenen die nog nooit van de November Geefmaand gehoord hebben: iedere dag iets geven. Onvoorwaardelijk. Niets terugverwachten dus. Vaak wordt er iets kleins gegeven, zoals een beetje extra moeite doen. Een tof pakketje ergens anoniem achterlaten. De deur voor iemand openhouden. Afval opruimen. Zoiets.

En als je nu denkt: dat zou ik zo graag doen, maar ik heb nooit inspiratie en het kost vast ook heel veel geld en tijd, dat lukt me niet. Geen probleem! Ik help graag. 😊 Hieronder volgt een lijst met een deel van mijn geefacties. Waaronder een paar die ik gewoon vanaf de bank of aan mijn keukentafel heb gedaan. Easy peasy. Echt waar.

Gebruikte postzegels doneren

Dit is een supermakkelijke geefactie. Je moet alleen wel postzegels hebben, natuurlijk. Tip: bewaar ze daarom vanaf vandaag. Op een makkelijke plek, waar je ze niet kwijtraakt. En dan heb je volgend jaar vast een berg postzegels die je kunt doneren aan een goed doel, zoals Stichting Kattenzorg in Den Haag bijvoorbeeld. Mocht je je afvragen waarom goede doelen postzegels inzamelen – ze verkopen de zegels en zo verdienen ze een zakcentje.

Bedank iemand

Gewoon, omdat die persoon de deur voor je openhoudt. Of als je iemand post stuurt, dan kun je er meteen een bedankje voor de postbode bij kalken. En wat als er niemand de deur voor je openhoudt? En als je niemand hebt om post naar te sturen? Wat dat laatste betreft – gewoon doen dus, post gaan sturen. Ook meteen een leuke geefactie. 😊 En als je niemand in real life ziet? Doe dan een lief briefje bij het oud papier. Of leg een briefje neer op plekken waarvan je weet dat er veel mensen komen – de Little Free Library, de supermarkt, de brievenbus. Zoiets.

Koop merch

Nou ben ik normaal niet zo van de spullen kopen, ook niet als het om een goed doel gaat. Ik heb niet zo’n behoefte om met een megagroot logo op mijn pet, shirt of jas te lopen. Ik wil zo’n stichting meestal wel steunen, maar dan maak ik wel geld over. Tenzij het item best nuttig is of als ik weet dat iemand anders er blij mee wordt. Daarom kocht ik dit jaar het boek van De Nobele Hoeve. En sokken van Dutch Cell Dogs. Deze items geef ik weer door, dus dubbel geven!

Foutje bedankt

Dit jaar waren wij in Berlijn tijdens de November Geefmaand, ons initiatief ging dus internationaal! We zaten regelmatig in de plaatselijke horeca en mocht je het nog niet hebben meegekregen: wij eten vegan. Dat hadden ze niet helemaal begrepen in het tentje waar wij zaten. Of wij waren niet duidelijk, dat kan natuurlijk ook. Maar goed, er had iemand opeens iets met dierlijke producten op z’n bord liggen. En dat motten wij niet. Op de weg naar het tentje toe hadden we iemand gezien van wie het leek alsof hij geen dak boven z’n hoofd had. We hebben de sandwich dus meegenomen en aan hem gegeven.

Schrijf mee met Amnesty International

Ken je het initiatief nog van vroeger? Met een groep mensen bij elkaar om brieven te schrijven aan overheden zodat politieke gevangenen daardoor hopelijk vrijkwamen? Ik wilde altijd al aan zo’n actie meedoen, maar het was er nog nooit van gekomen. In de loop van de jaren heb ik natuurlijk wel petities van Amnesty getekend, maar dat was toch niet ‘the real thing’. Dit jaar kun je bij Amnesty een pakket aanvragen waarmee je toch weer brieven kunt schrijven. En dus heb ik een avond aan mijn keukentafel doorgebracht, om meerdere regeringen te vragen of ze hun burgers vrij wilden laten. Ik hoop maar dat ze mijn handschrift kunnen lezen. 😊

Hygiëne

Wist je dat er veel vrouwen zijn die geen tampons of maandverband kunnen betalen? Vreselijk, toch? Het Armoedefonds doet daar iets aan. Zij zamelen hygiëneproducten in en zorgen dat deze op de juiste plek terechtkomen. Niet alleen tampons en maandverband trouwens, maar ook zeep, shampoo, dat soort basale spullen. Ga naar www.armoedefonds.nl voor meer informatie over deze mooie actie en als je nog iets hebt liggen: stuur dat vooral op. Kan ook nog eens gratis, want het Armoedefonds betaalt jouw verzendkosten.

Wat deed ik nog meer?

Ik kocht kerstkaarten bij http://www.exlegkip.nl, maakte geld over naar goede doelen, ik schreef post naar zieke mensen, liet lieve briefjes achter op een openbare plek, in de trein liet ik een boek zwerven, ik bracht boeken naar de minibieb om de hoek, stuurde een cadeautje naar een vriendin, bedankte het kamermeisje in ons hotel in Berlijn, stuurde wat lekkers mee naar iemand die via Marktplaats iets bij me kocht… En nog wat meer.

Kortom

Het was weer een fijne maand. Hopelijk zijn de ontvangers blij, ik ben het in ieder geval. Geven voelt goed. Doe je volgend jaar ook mee? Gezellig!

Duurzame feestdagen – 4 tips

Het is weer december, we zitten met z’n allen binnen, want hey: het is koud en tante Corona is nog steeds ‘in town’. Sint is alweer terug naar Spanje en nu bereiden we ons voor op de Kerst.

En daar horen cadeaus en lekker eten, toch? Want anders is het net als een kale pannenkoek. Daar moet minstens stroop op en het liefst ook nog poedersuiker en jam. En als het even kan wil ik appelpannenkoeken. Maar goed, ik dwaal af.

Ik wilde het over cadeaus hebben. En niet alleen voor onze geliefden en lieve familie, ook voor onze zakenpartners natuurlijk. Want het is wel zo fijn om hen ook te laten dat je hen waardeert. En hopelijk aankomend jaar weer met ze samenwerkt.

Geen idee hoeveel auto’s en busjes de aankomende weken ons land door gaan crossen, maar het zijn er vast veel. Voor degenen die de december enigszins (of juist heel erg) duurzaam willen doorkomen, heb ik 4 tips. Komen ze!

Koop niets. Of tweedehands.

Niets kopen is natuurlijk het beste. Want geen CO2-verslindende productie, geen vervoer vanuit bijvoorbeeld China en ook geen verzending vanuit een grote opslag naar jouw huis. Maar ja, ook ik heb hardnekkige Sinterklazen en Santa’s in mijn omgeving, die toch perse iets willen geven. Dus ook ik maak ieder jaar weer een verlanglijstje. Ik zet er ieder jaar op dat de Goedheiligmensen ook best in de kringloop mogen neuzen en soms doen ze dat ook.

Vraag iets nuttigs

Zo’n typisch eerstewereldprobleem: geen idee hebben wat je op je lijstje moet zetten. Yes, ik ben ook schuldig. Want als ik gedurende iets wil hebben of meen nodig te hebben, dan koop ik het. Dit jaar vroeg ik voor het eerst nuttige dingen en ja hoor, de Sint had goed geluisterd, want ik kreeg thee, koffie en chocolade. Wat ik ervan vond? Eerlijk gezegd best een beetje saai. Ik klaag niet, hoor! Maar ergens mis ik het gevoel van verwondering en blijdschap als iemand je iets geeft waar je oprecht heel erg blij mee bent.

Geef ervaringen

Tja, hier valt natuurlijk ook van alles van te vinden en over te zeggen. Want zo’n ervaring, die ‘moet’ ook steeds meer en groter. Zo vond mijn partner afgelopen zomer dat we toch echt in een natuurgebied op meerdere uren rijden moesten gaan kanovaren. Terwijl ik bij mij om de hoek wel prima vond. En welke ervaringen hebben we nog niet gehad? Een beetje verwend zijn we wel. Dat gezegd hebbende, als we met ‘ervaringen’ bedoelen dat we meer tijd met elkaar willen spenderen, dan is best okay, toch?

Geef aan een goed doel

Geld, tijd, energie. Geef iets aan een ander, doe iets voor een ander. Zet je expertise in of ga schoonmaken. Het maakt niet uit. Overal staan non-profits te springen om hulp. Maak een kerstpakket voor iemand die wat krapper bij kas zit dan jij. Dit wordt op meerdere plaatsen in het land en online georganiseerd. En weet je, geld is altijd welkom. Makkelijker kan het niet. Zoek een goed doel waar je iets mee hebt en trek je portemonnee. Klaar. Laat de feestdagen maar komen, je hebt het verdiend.

Met de billen bloot

Hoe deed ik het tot nu toe als personal shopper voor de Goedheiligmensen? Toevallig kocht ik dit jaar voor de Sint alles nieuw. Oeps. Wat ik wilde kopen, was tweedehands niet beschikbaar. Marktplaatsverkopers reageerden niet of verkochten hele slechte kwaliteit. Een boek met een grote koffievlek hoef ik niet, sorry mensen.

En de wandelschoenen die ik voor mijn vriend bestelde waren maar op een plek te krijgen. Online. Ik houd me dan maar voor dat ze vegan zijn en dat hij er hopelijk heel lang van gaat genieten. Zijn vorige jaar heeft het 10 jaar uitgehouden, dus hey. Voor de Kerst ben ik al beter bezig, nog even nadenken over een paar laatste cadeaus. Wish me luck!

Nog meer tips over duurzame feestdagen? Hier schreef ik er ook over. Heb jij nog ‘fool proof’ tips? Laat ze in een reactie achter, altijd fijn!

Recensie – Handboek voor Mindere Dagen

In ‘Handboek voor mindere dagen’ vertelt de hoofdredacteur van Happinez, Eveline Helmink, wat zij doet op dagen dat alles tegenzit. De dagen die gewoon stom zijn, zijn juist de dagen die je het meeste over jezelf leren. Het is de les der lessen: het accepteren van en meebewegen met het leven zoals het is. ‘Handboek voor mindere dagen’ biedt relativering, troost en lichtvoetigheid, en vertaalt grote concepten over gelukkig leven naar de realiteit van alledag. Eveline Helmink deelt shortcuts naar een lichter leven. Want soms vraagt een mindere dag om niets meer dan een pluizig troostvest, een warme douche of een flink eind lopen.

Op pad

In de trein naar Berlijn las ik ‘Handboek voor mindere dagen’. En dat was fijn! Want hoewel ik het reizen met de trein fantastisch vond en ‘no way’ dat ik ooit nog in de tweede klas van de trein plaatsneem, toch was de reis af en toe best ‘aufregend’. Een medepassagier die luidkeels zijn neus aan het ophalen was, iemand anders die echt ieder object dat ze in haar tas had luid krakend uit haar tas haalde en er daarna weer inpropte. En dan de coronaregels. Die we van te voren toch echt bestudeerd hadden, maar die net iets anders bleken te zijn dan we dachten. Liep allemaal los hoor, maar onbezorgd reizen? Nope.

Tips & Tricks

En dus kwam ‘Handboek voor mindere dagen’ uitstekend van pas. Helmink’s boek staat vol met voorbeelden en verhalen, onder andere uit het leven van de schrijfster zelf en dat is heel prettig. Want hoe fijn is het om te lezen dat het leven bij een ander ook niet altijd driewerf hoera en hang de vlag maar uit is? Toch? En leuk hoor, om allerlei tips & tricks te krijgen, maar dan graag van iemand die ook gepokt en gemazeld is door het leven. Astublieft en dankuwel.

Even concreet

Wat kun je van ‘Handboek voor mindere dagen’ verwachten? Feelgood dus, want het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar hey, je bent gelukkig niet de enige. Tips om met de mindere dagen of laten we zeggen, periodes, om te gaan. Want laten we eerlijk zijn, als een rotgevoel maar een dag duurt, dan hebben we best wel mazzel. En dan geen tips om er keihard tegenin te gaan, dat rotgevoel, maar juist advies om er met zachtheid en mildheid naar te kijken. En naar jezelf dus.

Yay or nay?

Duidelijk: yay. Het is natuurlijk niet zo dat als je ‘Handboek voor mindere dagen’ leest, al je kopzorgen meteen spontaan verdwijnen. Helaas. Maar dat iemand tegen je zegt dat jij okay bent, dat het inderdaad een rotsituatie is en dat ze begrijpt dat je het liefst de hele winter onder je dekbed verdwijnt, dat is gewoon fijn. En dat doet Eveline Helmink dus. Helmink schrijft prettig, de opmaak is prachtig, wat wil een mens nog meer? Onder de kerstboom leggen, dat boek, zou ik zeggen. Want ik heb zo’n gevoel dat we best nog wel wat mindere dagen kunnen verwachten de aankomende tijd.  Gratis tip van ondergetekende. 😉

Recensie: 4000 weken, je tijd op aarde en hoe ermee om te gaan

De gemiddelde levensduur van een mens is absurd, belachelijk, beledigend kort. Als je aanneemt dat je tot je tachtigste zult leven, dan heb je net iets meer dan vierduizend weken de tijd om er iets van te maken. Helaas is dit tegenwoordig lastiger dan ooit: we zijn drukdrukduk, staren ons blind op productiviteit en zoeken naar zingeving in onze vakanties. Maar ondertussen zijn we een belachelijk groot deel van ons leven gehaast en gestrest. Tijd voor een nieuwe visie op tijd! In ‘4000 weken’ laat Oliver Burkeman zien hoe je een betekenisvol leven leeft waarin je de eindigheid omarmt. Het resultaat: een totaal andere beleving van tijd, waardoor je bewust en met plezier jouw 4000 weken kunt benutten. ‘4000 weken’ laat je zien hoe je:

  • Het ultieme gevoel van ‘deep time’ kunt ervaren.
  • Om kunt gaan met afleiding (van binnenuit en van buitenaf).
  • Meer tijd hebt als je er guller mee omgaat.
  • Beter kiest waar je je tijd aan besteedt.
  • Viert dat alles eindig en beperkt is.

Als perfectionistische control freak met enorm veel verschillende interesses sprong ik een behoorlijk groot gat in de lucht toen ‘4000 weken’ op mijn deurmat viel. Eindelijk zou ik leren hoe ik het beste met mijn 24 uur in de dag om kon gaan! Want laten we wel wezen: 24 uur is veel te weinig voor alle dingen die ik moet en wil doen.  Natuurlijk weet ik wel dat als ik het dubbele tot mijn beschikking zou hebben, ik nog steeds tijd te kort zou hebben. Want: so many things to do, so little time… Maar goed. Aan de slag, mensen!

Little did I know…

Mr. Burkeman maakte al gauw korte metten met mijn plannen. Want ja, er is heel veel te doen. Maar dat gaat gewoon niet lukken. We hebben 4000 weken tot onze beschikking (als we mazzel hebben) en daar moeten we het mee doen. Natuurlijk kunnen we proberen om al onze taken en wensen en plichten in die 4000 weken te proppen, maar:

  1. Daar worden we niet gelukkig van.
  2. Dat gaat toch never nooit niet lukken.

Waarom gaat dat niet lukken? Omdat er voor iedere taak die we van onze lijst afkruisen, er meerdere voor terugkomen. In onze maatschappij is het normaal om het druk te hebben. Dus zodra er een gat vult in onze activiteiten, zoeken we wel weer iets nieuws. Of vindt iemand anders dat ze nog wel een taakje voor ons hebben. Bijvoorbeeld.

En waarom worden we daar niet gelukkig van? Nou… Misschien wel omdat veel van die dingen geen hartenwensen zijn. Omdat we ze niet zelf willen. Maar omdat ze ons opgelegd worden. Laten we zelf gebeuren, natuurlijk, maar toch. Op een gegeven moment zitten we vast. Denken we.

Oliver Burkeman legt ook uit dat onze focus op drukdrukdruk niet zo handig is. Want we mailen, appen en werken ons te pletter, maar waarvoor eigenlijk? Zodat we morgen/overmorgen/volgend jaar* gezonder/gelukkiger/rijker* zijn? Maar hoe zit dat met nu? Waarom werken we zo hard voor die beloning die misschien nooit komt? Waarom onszelf niet nu al belonen?

Dat zijn natuurlijk hele goede vragen. Mr. Burkeman laat duidelijk zien wat zijn mening is en zet je zo aan het denken. Over je eigen 4000 weken en hoe je die wilt invullen. En ook hoe je ze nu invult. Zit daar een discrepantie in? Zou zomaar kunnen, he? Dan heb je nu misschien wel nog een item op je takenlijstje. Minder doen dus!

*doorkruisen waar niet van toepassing

Fijne vegan tentjes in Nijmegen – of in ieder geval tentjes waar je fijne vegan gerechten tot je kunt nemen

Op 1 november was het World Vegan Day. Mooi moment om een aantal fijne tentjes in Nijmegen in het zonnetje te zetten. Tentjes waar ik graag kom, voor de sfeer en het eten. Allebei belangrijk, tenslotte. Je kunt hier als vegan, vegetariër en de rest 😊 heel goed terecht. Dus ben je een keer in de buurt: zeker even aanwaaien. Vind je vast leuk.

De Witwasserij

Geen idee waarom, maar ik vind wasserettes gewoon tof. Misschien is het wel het retro sfeertje, uit van die oude Amerikaanse films. Of het meditatieve, van die was die hele tijd maar ronddraait. Maakt ook niet uit. In ieder geval kan ik mijn hart ophalen bij De Witwasserij, want daar kun je en wassen en eten! Hele prettige combinatie. “Onze kaart is grotendeels vegan, maar ik profileer me niet als een vegan eetcafé”, zegt eigenaresse Rosa van den Groenendaal. “Ik wil dat mensen hier gewoon lekker kunnen eten. Zonder label. En als ze wel vlees willen eten, prima, maar dan horen ze niet tot mijn doelgroep.” Tof!

Kattencafé Balthazar

Ben je gek op eten en katten? Dan is het kattencafé in de Van Welderenstraat echt iets voor jou. Misschien iets minder geschikt voor kleine kinderen. Je mini’s zijn wel welkom, maar bel voor je komst even. Voor de katten is het niet zo prettig als het erg druk is, vandaar. Maar laten we het over belangrijkere dingen hebben: het eten. Dat is fijn! De pumpkin spice latte is een grote favoriet bij ons, altijd fijn om de kleine ondernemer te steunen, btw. In plaats van die hele grote ketens. Maar ook het gebak is erg aangenaam en hey, ze hebben ook een high tea…. Gauw maar weer eens naartoe, dus.

Dabba Dinner

Okay, dit is niet echt een tentje. De heren initiatiefnemers fietsen Nijmegen door met hun dabba’s – dabba wat? De dabba’s zijn heel bekend in Zuid-Azië, het zijn roestvrijstalen verpakkingen waarin voedsel vervoerd wordt. Dabba Dinner in Nijmegen bereidt een menu van 4 gangen, doet dat in een dabba en voor je het weet, heb je een heel lekker vegetarisch of veganistisch menu op je bord. Voor de dabba’s betaal je een borg, logisch. Eet je weer een keer bij Dabba Dinner, dan lever je de bakjes van de vorige maaltijd in en krijg je het geld terug. Superduurzaam natuurlijk en erg lekker!

De Millinger Theetuin

Okay, klein uitstapje. Maar je bent er zo vanaf Nijmegen en als je hier bent geweest ben je meteen een ervaring rijker. En het eten is fijn! Dubbele win, zeg ik maar. Vanaf de parkeerplaats moet je nog wel een stuk lopen. Is niet erg, want er is onderweg genoeg te genieten. Als je aankomt, kun je eerst de kunst en de bloemen in de tuin bekijken, maar je kunt ook meteen gaan eten. Ik zou het laatste doen, want de kaart is niet enorm uitgebreid, maar het is wel allemaal erg lekker. En dus moeilijk kiezen. En bij mij gaat dat altijd nogal moeilijk op een lege maag. Anyway, aanrader!

MrVeganFoodbar

Zin in een vette bek? Mr. Vegan Foodbar is the place to be! Ze zitten nog niet zo lang in Nijmegen, maar het is nu al een van mijn favoriete tentjes. Je kunt er niet zitten, het is echt een afhaaltent. Vinden wij niet erg. 😊 Mijn favoriet? De kapsalon met shawarma. En een hele hoop andere dingen. Hij is groot! En daar houd ik van. 😊 En hij is lekker. De curly fries horen ook de top 3, net als de Future Burger. Tot nu toe is alles heel prettig. Ze hebben trouwens ook gerechten met wat minder calorieën, zoals bowls en curry’s. We gaan dus terug. En rap een beetje. 😊

Recensie – Van dit boek krijg je nog meer zin in het leven – Catelijne Elzes

Oeps. Had ik zomaar de flaptekst niet goed gelezen toen ik dit boek uitzocht om te recenseren. Ik dacht namelijk dat het ging over leuke dingen om te doen, om micro- of macro-avonturen beleven. Dat zou natuurlijk perfect bij mijn project hebben gepast, om iedere dag iets nieuws te doen. Maar nee. Zin in het leven is dus de zin van het leven. Zingeving, daar gaat het om. Gelukkig is dat ook een onderwerp in mijn leven, dus heel erg vond ik mijn misvatting niet.

Wat is de zin van het leven?

Daar was Catelijne Elzes benieuwd naar en in ‘Van dit boek krijg je nog meer zin in het leven’ gaat ze op zoek naar antwoorden. Nu niet denken dat dit een superzwaar, diepfilosofisch boek is. Nope. Elzes schrijft onder meer voor Flow en dat kun je goed merken aan haar schrijfstijl. Zingeving kan best zware kost zijn, maar Elzes’ benadering is luchtig. Prettig.

Hoe pak je dat aan, zingeving?

In ‘Van dit boek krijg je nog meer zin in het leven’ laat Elzes veel experts aan het woord. Zij vertellen hoe zij zingeving zien en wat je kunt doen om meer zin aan jouw leven te geven. Ik schrijf hier heel bewust ‘kunt’, want de experts zijn heel duidelijk: iedereen benadert zingeving op hun eigen, unieke manier. En dat is prima, zo hoort het. Wat bij mij past, past immers niet bij jou. Of misschien wel, maar je snapt wat ik bedoel.

Zingeving werkt pas als het vanuit jezelf komt. Als het vanuit jouw hart en ziel komt. En niet als het je opgelegd wordt of als je denkt dat iets zo hoort.

Ervaringsexperts aan het woord

Deze ervaringsexperts vertellen over hun leven, hun behoefte aan zingeving en de projecten die zij opgezet hebben. En die zijn beslist inspirerend! Zo heb ik al meegedaan aan het project van Jacky van de Goor, Life in one question. Even in het kort: stel dat je maar een herinnering mocht houden. Welke herinnering zou dat zijn? Mooie doordenker, toch? Jacky verzamelt deze herinneringen op een website, die van mij heb ik dus ook toegevoegd.

En wat vind ik van het boek?

Ik ben er blij mee! Het is prettig geschreven en beslist verhelderend. Inspirerend en mooi vormgegeven. Heel erg geschikt als cadeau, perfect voor op de coffee table. Fijn om in een keer doorheen te blazen, maar ook heel prettig om beetje bij beetje tot je te nemen. Goedgekeurd!

Too Good To Go – Let’s try!

Op een witte achtergond staat een kom soep. Er staat een lepel in de soep. Het is een veganistische prei-mosterdsoep met een paar groene blaadjes peterselie erin.

Laatst was het de week tegen voedselverspilling. Leek me een goed idee om daar eens aan mee te doen. Want er wordt hier nog wel eens iets weggemikt. Toch net iets te lang laten staan. Vaak is het een gevalletje van te veel gemaakt en vergeten in de koelkast of vriezer te zetten. Best bijzonder en nogal stom, want dat witte kastje staat zo ongeveer naast mijn gasfornuis. Niet te missen, zou je denken.

Alleen… Wat nog wel eens voorkomt, is dat het kreng vol zit. Want de combi die ik een paar maanden geleden kocht, is nogal klein. Dat is wel heel duurzaam, want hoe kleiner een apparaat is, hoe minder energie het kost om ‘m te koelen. Maar hij is dus echt klein. En daar moeten we nog aan wennen. Les voor de volgende keer dat ik een apparaat koop: de afmetingen checken. Nu maar hopen dat ik daar over 10 jaar nog aan denk. 😊

Maar goed, dit blog ging niet over mijn koelkast. Dit blog gaat over een superhandige app tegen voedselverspilling: Too Good To Go. Ik had al heel veel jubelende posts van allerlei duurzame bloggers voorbij zien komen en eerlijk gezegd was ik best een beetje jaloers, want ik wilde ook! Wie nu pas onder hun steen vandaan kruipt: Too Good To Go is een app waarmee je voedsel kunt redden. Supermarkten, bakkers en andere winkels stellen een pakket samen met etenswaren die bijna over de datum gaan. Voor bijna niks. Prettig!

Nu is zo’n pakket voor mij meestal niet zo handig. In mijn woonplaats doen niet veel winkels mee (stom!) en het heeft natuurlijk bar weinig zin om een x-aantal kilometer te gaan rijden voor zo’n pakket. Dahag financieel en milieutechnisch voordeeltje! Bovendien is het een verrassingspakket. Vind ik op zich hartstikke leuk, alleen eet ik geen dierlijke producten. Dus als meneer Appie mijn pakket vult met kaas en room en andere dingen die door of van dieren gemaakt zijn… Nee, dank u.

Maar! Bij mijn vrienden van de Lidl zijn het altijd groentepakketten. En de Lidl zit bij mij om de hoek! Letterlijk. Alleen… De pakketten van de Lidl zijn meestal binnen een paar minuten uitverkocht. Zonder overdrijven. De laatste keer dat ik een pakket van de Lidl op mijn app op beschikbaar zag staan, was zeker 6 maanden geleden. Weer: ik overdrijf niet.

Maar nu was er een beschikbaar! En dat in de week tegen de voedselverspilling! Meant to be, mensen! Dus hop hop, snel besteld, voordat het pakket onder mijn digitale neus weggegrist zou zijn. Yes, score! De volgende dag kon ik mijn pakket al ophalen. Ik zal je niet vervelen met een overzicht van de items die in mijn doos zaten, want: saai. Toch?

Ik ga je wel meteen vertellen wat ik van het pakket vond:

  • De prijs was fijn! Ik kreeg een hele doos vol voor maar 2.99 Euro. Top!
  • Je weet niet wat je krijgt, dat is best lollig. Daardoor kwamen wij wel om in de tomaten. Want die hadden we toevallig net van te voren zelf gekocht. En dat waren er veel. Nou vinden we tomaten erg lekker in een salade of op brood, maar we maken er bijvoorbeeld geen soep van. Te veel werk. 😉 Dus dat was wat onhandig.
  • De groente/fruitverhouding was een beetje ‘wonky’. Er zat namelijk maar 1 sinaasappel in het pakket, plus 6 cactusvijgen. En de rest was dus groente. Cactuswat? Vijgen. Heel leuk voor mijn project ‘iedere dag iets nieuws doen’, maar ik snapte wel dat de Lidl ze niet verkocht kreeg. Best prima in mijn havermoutpapje, maar ook niet superlekker.
  • Er zat 1 biologische komkommer in het pakket. Tof! Het biogehalte had meer mogen zijn, dat dan weer wel.
  • Dankzij de 4 (!) preien die in het pakket zaten, weet ik nu hoe je de allerlekkerste preisoep van de hele wereld maakt. Serieus waar. Het recept vind je hier: https://www.veganrevolutie.nl/mosterd-prei-soep/
  • Ik had al jaren geen witlof meer gegeten. Ik ben namelijk niet zo’n fan, vooral niet warm. Iew. Maar ja, er zaten 3 flinke stronken in het pakket en weggooien was natuurlijk geen optie. Daarom at ik 3 dagen achter elkaar witlofsalade als lunch. Prima te doen met de eerder genoemde tomaten. En augurken en zilveruitjes uit de koelkast. Maar ik was blij toen de stronken op waren. 😊

Dus, nog een keer doen? Of toch maar laten?

Ik vind Too Good To Go echt wel een aanrader. Nu niet allemaal in mijn Lidl bestellen, lieve mensen. Ook iets voor mij overlaten asjeblieft. Maar dat even terzijde. De prijs is natuurlijk heel erg goed. En het heeft wel iets, zo’n verrassingsdoos. Je wordt er creatief van en daar houd ik van. Al weet ik dat niet iedereen ervan houdt, om nieuwe ingrediënten of gerechten proberen. Weet je liever waar je aan toe bent? Dan is Tood Good To Go niets voor jou.

Wel nog een opmerking: Ik raad je aan om eerst het pakket af te halen en daarna te kijken wat je nog meer nodig hebt. Want anders loop je het risico te veel eten in huis te hebben. Voor een keer is het best lollig om drie dikke vette stronken witlof en zo’n 15 tomaten weg te werken, maar het was wel echt een uitdaging. En soms komt dat gewoon niet uit. En dat is zonde.

Heb jij de app wel eens geprobeerd? En wat vond je ervan? Laat het weten, ik ben benieuwd naar jouw ervaringen!

Recensie: Stille aarde – Dave Goulson


Het boek 'Stille Aarde' van Dave Goulson ligt op een houten kratje. Om het kratje en het boek heen staan planten en liggen groene bladeren. De zon schijnt. Het boek is blauw, geel, wit en groen gekleurd.

‘Stille aarde’ is het nieuwste boek van Dave Goulson. Insecten zijn essentieel voor het leven zoals wij dat kennen. Wereldwijd dalen hun aantallen snel en één ding is zeker: zonder insecten stort alles in. Ruim driekwart van onze belangrijkste voedselgewassen wordt bestoven door wilde insecten. En talloze dieren (die weer als voedsel dienen voor talloze andere dieren) zijn voor hun voedsel afhankelijk van insecten. Kortom: hun uitsterven heeft desastreuze gevolgen voor de hele voedselketen.

‘Stille aarde’ is een liefdesverklaring aan de insectenwereld, maar ook een opzwepend manifest voor een groenere planeet en een oproep tot ingrijpende verandering op elk niveau – in het overheidsbeleid, de landbouw, de industrie en in onze eigen huizen en tuinen. Hoewel de tijd dringt, is het nog niet te laat voor insectenpopulaties om te herstellen. We voelen ons misschien machteloos bij veel van de milieuproblemen die aan onze horizon opdoemen, maar Goulson laat in dit boek zien hoe we allemaal eenvoudige stappen kunnen zetten om insecten te helpen hun (en onze) vernietiging tegen te gaan.

Waarom is het zo belangrijk dat we de insecten niet laten uitsterven? Er zijn toch miljoenen soorten? En daar hebben er toch plenty van? Gaan we die missen? Waarom moeten we spinnen, wespen en muggen beschermen? We hebben er toch alleen maar last van? Dat legt Dave Goulson allemaal uit in ‘Stille Aarde’. Dat en nog veel meer, geloof me.

Details

Het duurde even voordat hommelliefhebber Goulson me te pakken had, want wat houdt de goede man van details. In iedere zin werd ik met de meest minutieuze details van de levens van beesten om de oren geslagen. En dat waren dan dieren met de meest bijzondere namen waar ik nog nooit van gehoord had.

Nog meer details

Voorbeeldje? Komtie. Heb jij wel eens een schuimbeestje in je tuin gezien, een schietmot of wellicht de grauwe klauwgier? Dat bedoel ik. Op iedere pagina, serieus, in iedere regel lees je hoe graag Goulson deze dieren wil beschermen. Hij is enorm begaan met ze begaan en supergepassioneerd. Waardoor ik toch door bleef lezen, want ik houd ook van details. En van de natuur. Gas op die lolly, dus. En met succes, beetje bij beetje begon ik me ook voor deze beestjes te bekommeren. Doettie goed, die Goulson.

4 redenen om van insecten te houden

Okay, Goulson legt dus uit waarom insecten zo belangrijk zijn. Ik doe mijn best om zijn woorden te reproduceren:

  1. Insecten bestuiven bloemen. Zonder bloemen geen eten voor den mensch. In theorie zouden wij mensen zelf onze bloemen kunnen bestuiven. Sterker nog, dat gebeurt al in bepaalde delen van de wereld. Omdat wij de beessies daaro hebben laten uitsterven. Niet wenselijk natuurlijk.
  2. Insecten worden door andere dieren gegeten. En die dieren worden weer door andere dieren gegeten en uiteindelijk eten wij tweebeners die dieren op. Een tweede reden waarom het niet handig is om insecten te laten uitsterven, willen wij als diersoort overleven.
  3. De bovenstaande redenen zijn natuurlijk best egoïstisch. Hebben dieren soms geen bestaansrecht als ze niet nuttig zijn voor ons? Inderdaad, zegt Dave Coulson, dat is nogal egocentrisch van ons. Dieren hoeven niet nuttig te zijn, ze mogen ook gewoon mooi en interessant etcetera zijn.
  4. Reden 3 stelt nog steeds de mens centraal. Waarom zou een dier of nuttig of voor ons vermaak op deze wereld zijn? Om ons te dienen, dus? Moeten wij daar altijd een waarde oordeel aan hangen? Nee, zegt Coulson. Wij mensen en dieren horen naast elkaar te bestaan. En als wij, de mensapen met duimen, een andere diersoort kunnen beschermen, dan horen we dat te doen. Omdat dat zo hoort. Compassie, weet je wel.

Mijn oordeel

Wat leer je allemaal van ‘Stille Aarde’? Nou, het bovenstaande dus. En heel veel meer. Zoals hoe we onze mooie Moeder Aarde in het verleden bijna om zeep hebben geholpen. Wat we nu nog steeds niet goed doen, want pakken we het nog steeds niet bar handig aan. Maar gelukkig vertelt Goulson ook wat we nog wel kunnen doen.

Kortom: altijd al meer willen weten over hele kleine diertjes, over de natuur en klimaatverandering? Lees dan dit boek. Het is beslist geen lichte kost, maar het is jouw tijd en energie zo waard. Goulson is zo gepassioneerd over die kruipende, prikkende en stekende ‘critters’ en dus over onze aarde en onze toekomst, daar moet je hem gewoon voor belonen. Door dit boek te kopen en te lezen. Echt waar. Doen, hoor! En stoppen met beestjes doodmaken. Dood aan de vliegenmepper.