Verpakkingen – hoe zit dat nu?

Ik hoor en zie vaak opmerkingen over verpakkingsmateriaal. En dat is ook belangrijk, daar moeten we mee aan de slag. Minder gebruiken en meer recyclen.

Maar… als je echt een flinke impact wil maken met je voedsel, dan kun je beter ergens anders beginnen. Babette Porcelijn heeft dit heel inzichtelijk gemaakt met haar keuzeboom die je op de foto ziet.

Als je echte stappen wil zetten, kijk dan naar het eten op je bord. Plantaardig eten in plaats van dierlijk materiaal. Daarna las je vaker een kliekjesdag aan en ga je misschien minder kopen en koken. Om zo minder weg te gooien. De rest kun je zelf wel lezen, he? 😊

Nog even over de duidelijkheid: dat verpakkingsmateriaal, dat zit dus helemaal aan de puntjes van de takken van de boom. Dus ja: het is nog steeds belangrijk om minder of liefst geen verpakkingen te gebruiken.

Maar als je grote stappen wil zetten (en wie wil dat nou niet?), focus dan op de stam van de keuzeboom. Fijne dag!

Een duurzaam bedrijf – 8 tips

Ik gaf het al aan: ik ben een duurzame en dierzame tekstschrijver en communicatiespecialist. Dan moet ik mijn bedrijf natuurlijk ook op een duurzame manier runnen. Want hey, walk the talk, he?

Hoe ik dat doe?
• Ik werk zoveel mogelijk thuis.
• Dat huis is geïsoleerd en heeft dubbel glas.
• Ik ben zuinig met gas, mijn verwarming staat zo lang mogelijk uit. Alleen de ruimtes waar de Chief Relaxation Officer en ik zijn, worden verwarmd.
• Ik print zo min mogelijk. Als ik dan toch iets moet printen, dan doe ik dat op gerecycled papier dat niet gebleekt is.
• Mijn meubilair koop ik zoveel mogelijk tweedehands.
• De lunch die hier geserveerd wordt is veganistisch. Het ontbijt en het diner ook, trouwens.
• Net als de melk in mijn biologische koffie.
• En die toffe mok? Van de kringloop!

En ja, ik weet het, het zijn maar kleine druppeltjes op een hele grote gloeiend hete plaat. Maar als we dat nu met ons allen doen? Want dan zijn het heel veel druppels.

En heb je nog meer druppels die ik kan toevoegen? Ik hoor het graag!

Duurzame communicatie – hoe doe je dat?

Op de foto staat een witte vrouw, ze kijkt vriendelijk de camera in. Ze heeft een mosterdkleurige trui aan. Haar hoofd rust op haar rechterhand.  Rechts van haar staat een blauwe typemachine en schuin achter haar staat een canvas tas, met daarop de tekst: Monsters are real, and ghosts are real too. They live inside us, and sometimes, they win. Stephen King.

Hey, hallo! Mirjam hier, van Woorden per Kilo.

Met mijn tekst- en communicatiebureau Woorden per Kilo richt ik me op duurzame communicatie. Dat is communicatie die over duurzaamheid gaat. Over de 17 SDG goals van de Verenigde Naties, dus over ons klimaat, de acties die we kunnen nemen om onze CO2-uitstoot te verminderen. Maar ook over ‘gender equality’, verantwoorde productie en consumptie.

Dat is niet alles. Het is ook communicatie die gericht is op duurzame klantrelaties. Op een eerlijke en transparante manier communiceren. Langdurige relaties.

En het is communicatie op een duurzame manier. Gericht, effectief en efficiënt communiceren. Gerichte middelen inzetten en daarmee verspilling van materiaal en/of geld voorkomen. Hierdoor word je communicatie effectiever, efficiënter en dus duurzamer.

Herken je jezelf en je onderneming of organisatie hierin? Mooi! Dan zouden we zomaar een klik kunnen hebben. En heb je behoefte aan een communicatiespecialist die jou met je project helpt, trainingen geeft of teksten voor je schrijft? Stuur dan een bericht, dan maken we een afspraak. Dan kan op mijn contactpagina of op mirjam@mirjamvanelst.com. Tot snel!

Meet our Chief Relaxation Officer

Hallo mensen, ik wil jullie graag voorstellen aan Josje. Josje is de Chief Relaxation Officer van Woorden per Kilo. Ze is de goede zaak enorm toegewijd, want, hoewel ze full-time werkt, werkt ze ook regelmatig over. Meestal op de bank. 😉

Alweer ruim 2 jaar geleden heb ik haar aangenomen en dat vieren we iedere dag! Josje en ik hebben elkaar via Verhuisdieren.nl leren kennen.


Verhuisdieren ‘matcht’ mensen die hun huisdier willen herplaatsen met gegadigden. Zolang er nog geen match gevonden is, kan het dier thuis blijven wonen en dat is natuurlijk heel erg prettig.

Wat ik ook fijn vond, is dat ik Josje’s vorige familie kende en dat ik hen nog vragen kon stellen over haar, toen ze al bij mij woonde.

Of ze bang was voor vuurwerk, wat die rare bult op haar buik was (liesbreuk, niks aan de hand) en hoe ze haar koffie drinkt. Grapje natuurlijk, Josje is meer van de kruidenthee. 😉

Josje’s familie ging meer werken en had daardoor minder tijd voor haar. En ze waren verhuisd naar het centrum, waar Josje meerdere keren de benen had genomen. Madam kennende, om te horeca te gaan checken. En zo kwam ze bij mij.

Kortom: aanrader hoor, als je ook een vacature hebt voor een Chief Relaxation Officer!

Recensie – Clean Mind, Clean Body

Tara Stiles biedt je met ‘Clean mind, clean body’ een schoon lichaam en een heldere geest met een thuis-detox van 28 dagen. Tara deelt haar vierweekse detox-methode, omdat ze begrijpt dat mensen op zoek zijn naar een betere manier om alles voor elkaar te krijgen. Dit is geen gewone detox van het lichaam, het is óók een reiniging van geest en ziel. In 28 dagen veranderen dagelijkse routines en gewoontes. Deze praktische detox is niet moeilijk en kan door iedereen thuis worden gedaan. Zie het als mentale en fysieke selfcare.

Altijd leuk, een challenge. Zeker een waarbij je een clean mind en een clean body krijgt, wie wil dat nou niet? En dat in een luttele 28 dagen, sign me up! Eerlijk: ik had het een beetje druk met andere challenges en huiswerk en mijn werk enzo. Daardoor heeft Tara wat minder aandacht gekregen dan ze verdient. Ik heb het boek dus gelezen, maar ik heb niet meegedaan aan de challenge. Maar! Zodra ik het minder druk krijg, dan ga ik zeker met Tara aan de slag.

Clean House

Want de challenge is lekker laagdrempelig en daardoor heel toegankelijk. Tara begint met het opruimen van je huis. Vind ik altijd fijn. Daar zal ik ook nooit klaar mee zijn, waarschijnlijk, maar ondanks dat ik dus niet meedeed aan de challenge ben ik hier wel min of meer mee aan de slag gegaan en dat voelde ouderwets goed. Altijd lekker, om minder zooi in je huis en dus in je hoofd te hebben.

Clean Mind

De meditatie-oefeningen vond ik ook heel prettig. Heb ik ook een dag of 3 gedaan. Ai… Best lastig, om dingen vol te houden die goed voor je zijn. Bijzonder, hoe dat werkt. Toch ook weer mee aan de slag, dus. Het aloude dankbaarheidsboekje, dankzij mevrouw Stiles ook weer uit de kast gehaald. Stof er afgeblazen en toch ook wel weer voor 2 dagen alles opgeschreven waar ik dankbaar voor ben. En ook hiervoor geldt: hartstikke fijn om te doen. Waarom dat toch zo lastig is om vol te houden, dat legt Mrs. Stiles niet uit, dat vind ik wel jammer.

Helaas

Bij mij heeft de challenge dus niet helemaal gewerkt. Maar dat ligt zeker niet alleen aan haar. Ik heb het nu gewoon te druk. Het boek is prettig geschreven, de oefeningen zijn heel goed te doen, er staan ook nog eens recepten in die me ook ontzettend lekker lijken. Het is een prima boek als je niet net een bedrijf opgestart hebt. Tara gaat dus in mijn ‘nog te lezen’ kast, want ze verdient beslist een eerlijke tweede kans. Tot de volgende keer Tara!

November Geefmaand – een terugblik

Het is december, de Sint zit alweer lekker in het warme Spanje en ik blik nog even terug op november. Wat was het weer een fijne maand! Verbaasd dat ik zo’n fan ben van zo’n donkere en koude maand? Waarin niks te beleven is? Iedereen die hetzelfde voelt bij november raad ik van harte aan om volgend jaar mee te doen aan de November Geefmaand. Warmte gegarandeerd.

Nog even snel voor degenen die nog nooit van de November Geefmaand gehoord hebben: iedere dag iets geven. Onvoorwaardelijk. Niets terugverwachten dus. Vaak wordt er iets kleins gegeven, zoals een beetje extra moeite doen. Een tof pakketje ergens anoniem achterlaten. De deur voor iemand openhouden. Afval opruimen. Zoiets.

En als je nu denkt: dat zou ik zo graag doen, maar ik heb nooit inspiratie en het kost vast ook heel veel geld en tijd, dat lukt me niet. Geen probleem! Ik help graag. 😊 Hieronder volgt een lijst met een deel van mijn geefacties. Waaronder een paar die ik gewoon vanaf de bank of aan mijn keukentafel heb gedaan. Easy peasy. Echt waar.

Gebruikte postzegels doneren

Dit is een supermakkelijke geefactie. Je moet alleen wel postzegels hebben, natuurlijk. Tip: bewaar ze daarom vanaf vandaag. Op een makkelijke plek, waar je ze niet kwijtraakt. En dan heb je volgend jaar vast een berg postzegels die je kunt doneren aan een goed doel, zoals Stichting Kattenzorg in Den Haag bijvoorbeeld. Mocht je je afvragen waarom goede doelen postzegels inzamelen – ze verkopen de zegels en zo verdienen ze een zakcentje.

Bedank iemand

Gewoon, omdat die persoon de deur voor je openhoudt. Of als je iemand post stuurt, dan kun je er meteen een bedankje voor de postbode bij kalken. En wat als er niemand de deur voor je openhoudt? En als je niemand hebt om post naar te sturen? Wat dat laatste betreft – gewoon doen dus, post gaan sturen. Ook meteen een leuke geefactie. 😊 En als je niemand in real life ziet? Doe dan een lief briefje bij het oud papier. Of leg een briefje neer op plekken waarvan je weet dat er veel mensen komen – de Little Free Library, de supermarkt, de brievenbus. Zoiets.

Koop merch

Nou ben ik normaal niet zo van de spullen kopen, ook niet als het om een goed doel gaat. Ik heb niet zo’n behoefte om met een megagroot logo op mijn pet, shirt of jas te lopen. Ik wil zo’n stichting meestal wel steunen, maar dan maak ik wel geld over. Tenzij het item best nuttig is of als ik weet dat iemand anders er blij mee wordt. Daarom kocht ik dit jaar het boek van De Nobele Hoeve. En sokken van Dutch Cell Dogs. Deze items geef ik weer door, dus dubbel geven!

Foutje bedankt

Dit jaar waren wij in Berlijn tijdens de November Geefmaand, ons initiatief ging dus internationaal! We zaten regelmatig in de plaatselijke horeca en mocht je het nog niet hebben meegekregen: wij eten vegan. Dat hadden ze niet helemaal begrepen in het tentje waar wij zaten. Of wij waren niet duidelijk, dat kan natuurlijk ook. Maar goed, er had iemand opeens iets met dierlijke producten op z’n bord liggen. En dat motten wij niet. Op de weg naar het tentje toe hadden we iemand gezien van wie het leek alsof hij geen dak boven z’n hoofd had. We hebben de sandwich dus meegenomen en aan hem gegeven.

Schrijf mee met Amnesty International

Ken je het initiatief nog van vroeger? Met een groep mensen bij elkaar om brieven te schrijven aan overheden zodat politieke gevangenen daardoor hopelijk vrijkwamen? Ik wilde altijd al aan zo’n actie meedoen, maar het was er nog nooit van gekomen. In de loop van de jaren heb ik natuurlijk wel petities van Amnesty getekend, maar dat was toch niet ‘the real thing’. Dit jaar kun je bij Amnesty een pakket aanvragen waarmee je toch weer brieven kunt schrijven. En dus heb ik een avond aan mijn keukentafel doorgebracht, om meerdere regeringen te vragen of ze hun burgers vrij wilden laten. Ik hoop maar dat ze mijn handschrift kunnen lezen. 😊

Hygiëne

Wist je dat er veel vrouwen zijn die geen tampons of maandverband kunnen betalen? Vreselijk, toch? Het Armoedefonds doet daar iets aan. Zij zamelen hygiëneproducten in en zorgen dat deze op de juiste plek terechtkomen. Niet alleen tampons en maandverband trouwens, maar ook zeep, shampoo, dat soort basale spullen. Ga naar www.armoedefonds.nl voor meer informatie over deze mooie actie en als je nog iets hebt liggen: stuur dat vooral op. Kan ook nog eens gratis, want het Armoedefonds betaalt jouw verzendkosten.

Wat deed ik nog meer?

Ik kocht kerstkaarten bij http://www.exlegkip.nl, maakte geld over naar goede doelen, ik schreef post naar zieke mensen, liet lieve briefjes achter op een openbare plek, in de trein liet ik een boek zwerven, ik bracht boeken naar de minibieb om de hoek, stuurde een cadeautje naar een vriendin, bedankte het kamermeisje in ons hotel in Berlijn, stuurde wat lekkers mee naar iemand die via Marktplaats iets bij me kocht… En nog wat meer.

Kortom

Het was weer een fijne maand. Hopelijk zijn de ontvangers blij, ik ben het in ieder geval. Geven voelt goed. Doe je volgend jaar ook mee? Gezellig!

Duurzame feestdagen – 4 tips

Het is weer december, we zitten met z’n allen binnen, want hey: het is koud en tante Corona is nog steeds ‘in town’. Sint is alweer terug naar Spanje en nu bereiden we ons voor op de Kerst.

En daar horen cadeaus en lekker eten, toch? Want anders is het net als een kale pannenkoek. Daar moet minstens stroop op en het liefst ook nog poedersuiker en jam. En als het even kan wil ik appelpannenkoeken. Maar goed, ik dwaal af.

Ik wilde het over cadeaus hebben. En niet alleen voor onze geliefden en lieve familie, ook voor onze zakenpartners natuurlijk. Want het is wel zo fijn om hen ook te laten dat je hen waardeert. En hopelijk aankomend jaar weer met ze samenwerkt.

Geen idee hoeveel auto’s en busjes de aankomende weken ons land door gaan crossen, maar het zijn er vast veel. Voor degenen die de december enigszins (of juist heel erg) duurzaam willen doorkomen, heb ik 4 tips. Komen ze!

Koop niets. Of tweedehands.

Niets kopen is natuurlijk het beste. Want geen CO2-verslindende productie, geen vervoer vanuit bijvoorbeeld China en ook geen verzending vanuit een grote opslag naar jouw huis. Maar ja, ook ik heb hardnekkige Sinterklazen en Santa’s in mijn omgeving, die toch perse iets willen geven. Dus ook ik maak ieder jaar weer een verlanglijstje. Ik zet er ieder jaar op dat de Goedheiligmensen ook best in de kringloop mogen neuzen en soms doen ze dat ook.

Vraag iets nuttigs

Zo’n typisch eerstewereldprobleem: geen idee hebben wat je op je lijstje moet zetten. Yes, ik ben ook schuldig. Want als ik gedurende iets wil hebben of meen nodig te hebben, dan koop ik het. Dit jaar vroeg ik voor het eerst nuttige dingen en ja hoor, de Sint had goed geluisterd, want ik kreeg thee, koffie en chocolade. Wat ik ervan vond? Eerlijk gezegd best een beetje saai. Ik klaag niet, hoor! Maar ergens mis ik het gevoel van verwondering en blijdschap als iemand je iets geeft waar je oprecht heel erg blij mee bent.

Geef ervaringen

Tja, hier valt natuurlijk ook van alles van te vinden en over te zeggen. Want zo’n ervaring, die ‘moet’ ook steeds meer en groter. Zo vond mijn partner afgelopen zomer dat we toch echt in een natuurgebied op meerdere uren rijden moesten gaan kanovaren. Terwijl ik bij mij om de hoek wel prima vond. En welke ervaringen hebben we nog niet gehad? Een beetje verwend zijn we wel. Dat gezegd hebbende, als we met ‘ervaringen’ bedoelen dat we meer tijd met elkaar willen spenderen, dan is best okay, toch?

Geef aan een goed doel

Geld, tijd, energie. Geef iets aan een ander, doe iets voor een ander. Zet je expertise in of ga schoonmaken. Het maakt niet uit. Overal staan non-profits te springen om hulp. Maak een kerstpakket voor iemand die wat krapper bij kas zit dan jij. Dit wordt op meerdere plaatsen in het land en online georganiseerd. En weet je, geld is altijd welkom. Makkelijker kan het niet. Zoek een goed doel waar je iets mee hebt en trek je portemonnee. Klaar. Laat de feestdagen maar komen, je hebt het verdiend.

Met de billen bloot

Hoe deed ik het tot nu toe als personal shopper voor de Goedheiligmensen? Toevallig kocht ik dit jaar voor de Sint alles nieuw. Oeps. Wat ik wilde kopen, was tweedehands niet beschikbaar. Marktplaatsverkopers reageerden niet of verkochten hele slechte kwaliteit. Een boek met een grote koffievlek hoef ik niet, sorry mensen.

En de wandelschoenen die ik voor mijn vriend bestelde waren maar op een plek te krijgen. Online. Ik houd me dan maar voor dat ze vegan zijn en dat hij er hopelijk heel lang van gaat genieten. Zijn vorige jaar heeft het 10 jaar uitgehouden, dus hey. Voor de Kerst ben ik al beter bezig, nog even nadenken over een paar laatste cadeaus. Wish me luck!

Nog meer tips over duurzame feestdagen? Hier schreef ik er ook over. Heb jij nog ‘fool proof’ tips? Laat ze in een reactie achter, altijd fijn!

Recensie – Handboek voor Mindere Dagen

In ‘Handboek voor mindere dagen’ vertelt de hoofdredacteur van Happinez, Eveline Helmink, wat zij doet op dagen dat alles tegenzit. De dagen die gewoon stom zijn, zijn juist de dagen die je het meeste over jezelf leren. Het is de les der lessen: het accepteren van en meebewegen met het leven zoals het is. ‘Handboek voor mindere dagen’ biedt relativering, troost en lichtvoetigheid, en vertaalt grote concepten over gelukkig leven naar de realiteit van alledag. Eveline Helmink deelt shortcuts naar een lichter leven. Want soms vraagt een mindere dag om niets meer dan een pluizig troostvest, een warme douche of een flink eind lopen.

Op pad

In de trein naar Berlijn las ik ‘Handboek voor mindere dagen’. En dat was fijn! Want hoewel ik het reizen met de trein fantastisch vond en ‘no way’ dat ik ooit nog in de tweede klas van de trein plaatsneem, toch was de reis af en toe best ‘aufregend’. Een medepassagier die luidkeels zijn neus aan het ophalen was, iemand anders die echt ieder object dat ze in haar tas had luid krakend uit haar tas haalde en er daarna weer inpropte. En dan de coronaregels. Die we van te voren toch echt bestudeerd hadden, maar die net iets anders bleken te zijn dan we dachten. Liep allemaal los hoor, maar onbezorgd reizen? Nope.

Tips & Tricks

En dus kwam ‘Handboek voor mindere dagen’ uitstekend van pas. Helmink’s boek staat vol met voorbeelden en verhalen, onder andere uit het leven van de schrijfster zelf en dat is heel prettig. Want hoe fijn is het om te lezen dat het leven bij een ander ook niet altijd driewerf hoera en hang de vlag maar uit is? Toch? En leuk hoor, om allerlei tips & tricks te krijgen, maar dan graag van iemand die ook gepokt en gemazeld is door het leven. Astublieft en dankuwel.

Even concreet

Wat kun je van ‘Handboek voor mindere dagen’ verwachten? Feelgood dus, want het leven is niet altijd rozengeur en maneschijn, maar hey, je bent gelukkig niet de enige. Tips om met de mindere dagen of laten we zeggen, periodes, om te gaan. Want laten we eerlijk zijn, als een rotgevoel maar een dag duurt, dan hebben we best wel mazzel. En dan geen tips om er keihard tegenin te gaan, dat rotgevoel, maar juist advies om er met zachtheid en mildheid naar te kijken. En naar jezelf dus.

Yay or nay?

Duidelijk: yay. Het is natuurlijk niet zo dat als je ‘Handboek voor mindere dagen’ leest, al je kopzorgen meteen spontaan verdwijnen. Helaas. Maar dat iemand tegen je zegt dat jij okay bent, dat het inderdaad een rotsituatie is en dat ze begrijpt dat je het liefst de hele winter onder je dekbed verdwijnt, dat is gewoon fijn. En dat doet Eveline Helmink dus. Helmink schrijft prettig, de opmaak is prachtig, wat wil een mens nog meer? Onder de kerstboom leggen, dat boek, zou ik zeggen. Want ik heb zo’n gevoel dat we best nog wel wat mindere dagen kunnen verwachten de aankomende tijd.  Gratis tip van ondergetekende. 😉

Recensie: 4000 weken, je tijd op aarde en hoe ermee om te gaan

De gemiddelde levensduur van een mens is absurd, belachelijk, beledigend kort. Als je aanneemt dat je tot je tachtigste zult leven, dan heb je net iets meer dan vierduizend weken de tijd om er iets van te maken. Helaas is dit tegenwoordig lastiger dan ooit: we zijn drukdrukduk, staren ons blind op productiviteit en zoeken naar zingeving in onze vakanties. Maar ondertussen zijn we een belachelijk groot deel van ons leven gehaast en gestrest. Tijd voor een nieuwe visie op tijd! In ‘4000 weken’ laat Oliver Burkeman zien hoe je een betekenisvol leven leeft waarin je de eindigheid omarmt. Het resultaat: een totaal andere beleving van tijd, waardoor je bewust en met plezier jouw 4000 weken kunt benutten. ‘4000 weken’ laat je zien hoe je:

  • Het ultieme gevoel van ‘deep time’ kunt ervaren.
  • Om kunt gaan met afleiding (van binnenuit en van buitenaf).
  • Meer tijd hebt als je er guller mee omgaat.
  • Beter kiest waar je je tijd aan besteedt.
  • Viert dat alles eindig en beperkt is.

Als perfectionistische control freak met enorm veel verschillende interesses sprong ik een behoorlijk groot gat in de lucht toen ‘4000 weken’ op mijn deurmat viel. Eindelijk zou ik leren hoe ik het beste met mijn 24 uur in de dag om kon gaan! Want laten we wel wezen: 24 uur is veel te weinig voor alle dingen die ik moet en wil doen.  Natuurlijk weet ik wel dat als ik het dubbele tot mijn beschikking zou hebben, ik nog steeds tijd te kort zou hebben. Want: so many things to do, so little time… Maar goed. Aan de slag, mensen!

Little did I know…

Mr. Burkeman maakte al gauw korte metten met mijn plannen. Want ja, er is heel veel te doen. Maar dat gaat gewoon niet lukken. We hebben 4000 weken tot onze beschikking (als we mazzel hebben) en daar moeten we het mee doen. Natuurlijk kunnen we proberen om al onze taken en wensen en plichten in die 4000 weken te proppen, maar:

  1. Daar worden we niet gelukkig van.
  2. Dat gaat toch never nooit niet lukken.

Waarom gaat dat niet lukken? Omdat er voor iedere taak die we van onze lijst afkruisen, er meerdere voor terugkomen. In onze maatschappij is het normaal om het druk te hebben. Dus zodra er een gat vult in onze activiteiten, zoeken we wel weer iets nieuws. Of vindt iemand anders dat ze nog wel een taakje voor ons hebben. Bijvoorbeeld.

En waarom worden we daar niet gelukkig van? Nou… Misschien wel omdat veel van die dingen geen hartenwensen zijn. Omdat we ze niet zelf willen. Maar omdat ze ons opgelegd worden. Laten we zelf gebeuren, natuurlijk, maar toch. Op een gegeven moment zitten we vast. Denken we.

Oliver Burkeman legt ook uit dat onze focus op drukdrukdruk niet zo handig is. Want we mailen, appen en werken ons te pletter, maar waarvoor eigenlijk? Zodat we morgen/overmorgen/volgend jaar* gezonder/gelukkiger/rijker* zijn? Maar hoe zit dat met nu? Waarom werken we zo hard voor die beloning die misschien nooit komt? Waarom onszelf niet nu al belonen?

Dat zijn natuurlijk hele goede vragen. Mr. Burkeman laat duidelijk zien wat zijn mening is en zet je zo aan het denken. Over je eigen 4000 weken en hoe je die wilt invullen. En ook hoe je ze nu invult. Zit daar een discrepantie in? Zou zomaar kunnen, he? Dan heb je nu misschien wel nog een item op je takenlijstje. Minder doen dus!

*doorkruisen waar niet van toepassing

Fijne vegan tentjes in Nijmegen – of in ieder geval tentjes waar je fijne vegan gerechten tot je kunt nemen

Op 1 november was het World Vegan Day. Mooi moment om een aantal fijne tentjes in Nijmegen in het zonnetje te zetten. Tentjes waar ik graag kom, voor de sfeer en het eten. Allebei belangrijk, tenslotte. Je kunt hier als vegan, vegetariër en de rest 😊 heel goed terecht. Dus ben je een keer in de buurt: zeker even aanwaaien. Vind je vast leuk.

De Witwasserij

Geen idee waarom, maar ik vind wasserettes gewoon tof. Misschien is het wel het retro sfeertje, uit van die oude Amerikaanse films. Of het meditatieve, van die was die hele tijd maar ronddraait. Maakt ook niet uit. In ieder geval kan ik mijn hart ophalen bij De Witwasserij, want daar kun je en wassen en eten! Hele prettige combinatie. “Onze kaart is grotendeels vegan, maar ik profileer me niet als een vegan eetcafé”, zegt eigenaresse Rosa van den Groenendaal. “Ik wil dat mensen hier gewoon lekker kunnen eten. Zonder label. En als ze wel vlees willen eten, prima, maar dan horen ze niet tot mijn doelgroep.” Tof!

Kattencafé Balthazar

Ben je gek op eten en katten? Dan is het kattencafé in de Van Welderenstraat echt iets voor jou. Misschien iets minder geschikt voor kleine kinderen. Je mini’s zijn wel welkom, maar bel voor je komst even. Voor de katten is het niet zo prettig als het erg druk is, vandaar. Maar laten we het over belangrijkere dingen hebben: het eten. Dat is fijn! De pumpkin spice latte is een grote favoriet bij ons, altijd fijn om de kleine ondernemer te steunen, btw. In plaats van die hele grote ketens. Maar ook het gebak is erg aangenaam en hey, ze hebben ook een high tea…. Gauw maar weer eens naartoe, dus.

Dabba Dinner

Okay, dit is niet echt een tentje. De heren initiatiefnemers fietsen Nijmegen door met hun dabba’s – dabba wat? De dabba’s zijn heel bekend in Zuid-Azië, het zijn roestvrijstalen verpakkingen waarin voedsel vervoerd wordt. Dabba Dinner in Nijmegen bereidt een menu van 4 gangen, doet dat in een dabba en voor je het weet, heb je een heel lekker vegetarisch of veganistisch menu op je bord. Voor de dabba’s betaal je een borg, logisch. Eet je weer een keer bij Dabba Dinner, dan lever je de bakjes van de vorige maaltijd in en krijg je het geld terug. Superduurzaam natuurlijk en erg lekker!

De Millinger Theetuin

Okay, klein uitstapje. Maar je bent er zo vanaf Nijmegen en als je hier bent geweest ben je meteen een ervaring rijker. En het eten is fijn! Dubbele win, zeg ik maar. Vanaf de parkeerplaats moet je nog wel een stuk lopen. Is niet erg, want er is onderweg genoeg te genieten. Als je aankomt, kun je eerst de kunst en de bloemen in de tuin bekijken, maar je kunt ook meteen gaan eten. Ik zou het laatste doen, want de kaart is niet enorm uitgebreid, maar het is wel allemaal erg lekker. En dus moeilijk kiezen. En bij mij gaat dat altijd nogal moeilijk op een lege maag. Anyway, aanrader!

MrVeganFoodbar

Zin in een vette bek? Mr. Vegan Foodbar is the place to be! Ze zitten nog niet zo lang in Nijmegen, maar het is nu al een van mijn favoriete tentjes. Je kunt er niet zitten, het is echt een afhaaltent. Vinden wij niet erg. 😊 Mijn favoriet? De kapsalon met shawarma. En een hele hoop andere dingen. Hij is groot! En daar houd ik van. 😊 En hij is lekker. De curly fries horen ook de top 3, net als de Future Burger. Tot nu toe is alles heel prettig. Ze hebben trouwens ook gerechten met wat minder calorieën, zoals bowls en curry’s. We gaan dus terug. En rap een beetje. 😊