Mirjam van Elst

Waarom ik mijn haters vriendelijk bedankte

“Waarom proberen mensen dit gezeik toch telkens aan andere op te dringen ?.

Dat gezeik komt je de strot uit, eet lekker wat je wil, en van een ander er niet mee lastig.

Nee weg met die troep

Pfff wat n betutteling…laat iedereen lekker eten of aanbieden wat hij wil…”

Een korte bloemlezing uit de reacties op mijn LinkedIn post van laatst. De volledige tekst vind je hier: 

https://www.linkedin.com/posts/mirjamvanelst_plantbased-plantaardig-storyteller-activity-7179388064035663872-f3qp?

Samengevat: ik deed een oproep voor meer plantaardige gerechten op de menukaart.

Dat leek mij een winwin-situatie, want:

iedereen kan eten wat men wil, de ondernemer draait meer omzet en het is ook prettig voor de dieren die niet opgegeten worden.

Maar… daar was niet iedereen het mee eens.

Het leek wel of mensen dachten dat ik naar hun huis zou komen en daar het vlees van het bord af kwam trekken.

De nuance was ver te zoeken.

Dat had ik niet zien aankomen. Okay, ik had wel wat reacties over vleesch verwacht. Dat het zo lekker en zo goed voor je is. Maar deze reacties waren wel erg heftig.

En dat deed best wel wat met me.

Voor de duidelijkheid: natuurlijk hoeft niet iedereen het met me eens te zijn. Maar bij sommige reacties had ik wel het idee dat ik op het schandblok stond en met rotte tomaten werd bekogeld.

Niet fijn.

Maar: er was ook een silver lining.

Want wat deze mensen zich waarschijnlijk niet realiseerden:

Dankzij hun reacties verspreidden zij mijn boodschap. Waardoor nog meer mensen mijn oproep onder de neus krijgen. Want LinkedIn en de andere social media vinden het fijn als er veel reacties op een post komen. Je wordt dan beloond met nog meer zichtbaarheid.

Had ik liever gehad dat iedereen het met mij eens was? Tuurlijk. Maar hey, zonder wrijving geen glans.

En dit onderwerp is te belangrijk.

Vandaar dus dat ik deze mensen vriendelijk bedankt heb voor het verspreiden van mijn boodschap.

Mocht je nu denken: ik vind die zichtbaarheid op al die social media veel te spannend, laat maar zitten. Ik doe het gewoon niet. Dat snap ik.

Maar als jij een mooie en belangrijke boodschap hebt, hoe zonde is het dan als wij die niet zien?

En dan nog wat: we leven in een tijd van polarisatie. Er lijkt alleen ruimte te zijn voor zwart en wit. Terwijl er zoveel grijs tussen deze 2 krachtvelden is. Wat gebeurt er als wij niets van ons laten horen? In onze kleine bubbel blijven zitten? 

Helemaal niets.

En dat is hartstikke zonde.

Dus nog een oproep: laat je je gezicht nog niet zien op het wereldwijde web? Ga dat toch doen. En doe je het wel, maar te weinig? Verschijn toch vaker. Ik weet zeker dat we daar allemaal blij van worden.

Geen inspiratie? Daar help ik mee. Stuur een bericht en we maken een afspraak.

Mobiele versie afsluiten